Babamla Olan İmtihanım ve Sonrasında Yaşadıklarım

10 11 yaşıma kadar babamın prensesiydim

Babamla çok eğlenirdik, geçe çalışan biri olduğu için çok gezerdik. Gitmediğimiz ne maç ne mahalle kahvesi kaldı. İçtiğim oraletlerin dili olsa neler der kim bilir.

11 yaşında babamın da hataları olduğunu öğrendim

Babamın kusursuz olmadığını idrak etmem zor oldu. Yaptığı hatalar ailemizi zedeledi. Sonradan gördüğüm hataları hep sustum sabrettim. Zamana bıraktım.

12 yaşında abla oldum, babamın diğer hatalarını örttüm

Abla olduğumda çalışan annenin verdiği sorumluluk omuzlarına yüklendi, bu durumda babamın hatalarını söylemedim kendim bile inanmak istemez iken...

14 yaşında kendimi fark etmeye, ne istediğimi anlamaya başladım

Dine yöneldim. Ailem kesinlikle dindar değil ve dindarlara karşı idi. Öyle büyüdüğüm için hiç düşünmemiştim ama bir ablanın vesilesi ile dine ilgimi fark ettim, namaza başladım.

Tesettüre girmeye karar verdim

Bu kararım ailemle arama buz dağları soktu. Güzel şekilde anlatmama rağmen anlayamadılar beni. Öyle ya da böyle kapandım. Ailem benimle uzun bir süre aynı evde yabancı gibi davrandı.

Evden gitmem

Zorlu geçen lise hayatımdan sonra üniversiteyi ilk senede kazanıp başka bir şehre yerleştim. Bu aldığım radikal bir karardı. İlk geldiğim gün elimde bavulun başımda ayetim dilimde Allah mesleğim için savaşacağıma söz verdim.

MİNİK BİR NOT: Babama küçük yaşımda büyümesinde katkılarından dolayı teşekkür ediyorum. Doğru tercihi o boşlukta buldum çünkü 😶