Boşanmak yeni bir başlangıç mı, yoksa son mu?

Genel olarak iyi bilgilendirme sağlayan bir yazı olmuş. Ancak söylediğiniz kadın türü Türkiye'de sadece çok küçük bir azınlık. Bununla birlikte medeni, eğitimli ve iyi karakterli erkeklerde yok denecek kadar az. (Bu siteden de belli oluyor zaten.) Benim düşüncem; ilişki süresince "gerçekten" sevmiş, ilişkiye ve karşısındakine emek vermiş, fedakarlık yapmış bir insansanız boşanma asla bir başlangıç olamaz aksine acı bir son olur. Bir süre sonra küllerinizden doğup yeniden sevecek gücü kendinizde bulabilirsiniz. Fakat kafada onlarca soru ve kuşku ile karşınızdaki insana objektif yaklaşmak zor olacaktır. Vicdanı, karakteri ve mantığı olan bir insan zaten kendisi gibi bir insanı bulmalıdır. Evlenmeden önce iyi tanımalıdır ve hayata hangi pencerelerden baktıklarını iyi belirlemelilerdir. Ortak yaşam için bu gereklidir. Bir de kesinlikle bu ülkede aileleri ilişkinin içine fazla sokmayın derim.

bir boşanmada en kolay alısabılecekler cocuklardır. ama yok erkek gelışmış yok kadın gelışmış gayet sacma olmus. aile demek yuva demek eksikleri tamamlamak değilmi sizce? karım benı kucuk dusurdu boşa. erkek benı kucuk dusurdu boşa. yuva için aska bile gerek yok bence. ama sunuda belirteyım aşk yok die zorlama olcak anlamında değil karşılık lı sevgi saygı ve içinin alması gerekmekte. kultur okumus bilmiş olupta kaba saba ve anlayışsız yokmu? bu sene sevgilisi yuzunden bı prof iş arkadasını öldürmedimi. cehalet soguk bir kalp demek değildir. cahıl insanda sıcacık sever ve gozunden cok korur.

Eskiden insanların evlilik kurumuna saygısı varmış. Şimdi böyle bir durum yok. Boşanma olayları o kadar çok arttı ki, artık çok doğal ve sıradan oldu. Kimse ince eleyip sık dokumuyor tanımadığı bilmediği insanla hemen evlilik kararı alıp sonra anlaşamadık diyip ayrılıyor. Bunun bir diğer sebebi ise bence kadınların bir çoğunun maddi özgürlüğe kavuşmuş olmasından kaynaklanıyor. Ancak ülkemizde boşanmış bir kadına bakış eskisinden çok fazla değişik değil. Eskisi gibi olmasada boşanmış biri ile ilişki yaşanıyorsa pek ciddi düşünülmüyor. Eskiden erkekler rest çekerdi şimdi tam tersi oldu. Her kes özgürdür hür iradesi ile her şeye karar verebilir.

Boşanma olayında en çok zararı çocuklar görüyor. Bir çocuğun anne-babası arasında ne kadar hır-gür, kavga olsa da anne babası ayrı çocuklardan daha iyi gelişim gösteriyorlar. Şöyle ki, boşanmış anne baba çocuk gözünde daima kusurludur. Artık o çocuk üzerinde anne babanın otoritesi hemen hemen kalmamıştır. Çocuk hevasının neticesi olarak yanlış yollar dahi seçse anne baba buna fazla ses çıkaramaz. Çünkü çocuk gözünde en büyük hatayı anne baba boşanarak yapmışlardır. En küçük bir baskıda bunu yüzlerine vurur ve anne baba çoğu zaman buna verecek cevap bulamaz. Ayrıca anne-baba boşandıktan sonra başkalarıyla evlenirseler bu durumda çocuk ya üvey baba ya da üvey anne ile karşılaştığından bu bir çok gerilime sebebiyet verir. Diyebilirim ki en kötü aile ortamı, ailesizlikten iyidir.

Boşanmak üzereyim... mutlu değilim. Kızım var 3 yaşında... önceleri biraz büyüsün o zaman ayrılırım kızıma doyayım büyüdüğünü görebileyim derdim... Ama aslında onun iyiliğini düşüneceksem şu an aklı hiç bir şeye ermiyorken ayrılmak daha doğru. Kızım için mutsuz bir evliliği sonsuza kadar sürdürürüm diyordum ama mutlu olmadıktan sonra kızıma da sağlıklı bir baba olmayacağımı anladım... Şimdi ilk günlerim yalnız geceler... kızım yok.. ama ben babasıyım ve ne olur sa olsun ayrı evlerde de olsak onun hep yanında olacağım... af et beni kızım...

15 yil dayanabildim. Hiç kimse ağız tadını bozmaz. sıkıntı ve dertler elbette var. çözümsüz değil demek enteresan olan. .
insanlar tüm yolları denemiş ve bu karari almış diyen pek yok cevremizde:)
bende bosaniyorum. Dava devam etmekte. Seni surundurebildigim kadar surundurecegim diyor tek imzada , 1 günde hayatıma giren kişi
saygı herseyin başında gelir. sevgisiz olsada bir sekilde (çocuk vs) bir şeylerin hatırına yürütülebilir. Saygısızlık herseyi bitirir. yemek ütü temizlik çay çorba bile yapmayan, bir bardak su vermeyen, psikologa gidelim gerekiyorsa, aile danismanina gidelim diyen adamı bile ben ruh hastası değilim diyerek herseyi bitiren kadın neden ısrar eder anlamış değilim. Herkes.'O' an gelmişse kuculmeden çekip gitmesini bilmeli.

Hayat tüm alanlar da tezleri zıddı ile değerlendirmiş. Her son, yeni bir başlangıç için zemin yaratır, Her başlangıcında bir sonu vardır elbette.
Önemli olan başlangıç ve son arasındaki zaman içine ne sığdırabildik?
Kavga, tartışma ve sevimsiz anlar ise boşanma nimettir.
Yaşamda ümit kalmamışsa ölümün nimet olduğu gibi.

Bosanmak erkeğinde, kadınında en doğal hakkı. Beraber olmak istemediğiniz bir insanla niye hayatınızı tüketeceksinizki. Türk erkeğinin gelişmemesinin en büyük nedeni , erkeğin geleneksel yetişme tarzından kurtarılamaması (kollayıcı, koruyucu, sahiplenici) burada en büyük görev annelere düşüyor. Çağdas, duygusal, birey haklarına önem veren oğullar yetiştirmeliler. Toplum tarafından erkeğin korunduğu fikrine katılmıyorum. Cevremde bosanmış, cok maddi, manevi erezyona uğramış; toplumun kadını gördüğü mazlum bakış açısını bir silah olarak kullanmış eski eşinin mağdur ettiği o kadar çok erkek varki. Türk erkeğinin en büyük sorunlarından biri duygularını ifade edememesi.

evlılık ne kadar dogalsa ayrılıkta o kadar dogaldır, cok kolay evlendıgımız ıcın kolay gorunur gıbı ayrılıyoruz sadece.. kimse bosanmak ıcın cıkmaz o yola ama olmuyorsa bunyeye uymuyorsa o kişi ısı fazla uzatmadan ayrılmak en ıyısı, boşanmak yenı baslangıclardır sadece..

Yaşanmış, aklında yer etmiş en güzel günlere, zamanlara ölüm gibi,
Ve sabah yeni bir güne uyanmak kadar da yeni bir başlangıç... ¦¬)
https://i.hizliresim.com/oYrrl9.jpg