Gezerken sıkılan insanlara anlam verebiliyor musunuz?

Sadece gezerken değil, sıkılan insana anlam veremiyorum. Çünkü insan gerçekten isterse her zaman yapacak bir şey bulur. Bir ağacın gölgesinde oturup düşünmek bile bir uğraştır. Yeni bir sokak keşfetmek, bir kitap okumak, bir müzik dinlemek, insanları izlemek, fotoğraf çekmek ya da sadece kendi iç sesini dinlemek... Bunların hepsi hayatın sunduğu küçük ama değerli anlardır.

Bence sıkılmak çoğu zaman yapılacak bir şeyin olmamasından değil, yapılan şeyden keyif alamamaktan kaynaklanır. Merak duygusunu kaybetmiş bir insan, dünyanın en güzel yerinde bile sıkılabilir. Ama öğrenmeye, keşfetmeye ve yaşamaya açık biri, en sıradan günü bile anlamlı hâle getirebilir.

Hayat bize sürekli yeni kapılar açıyor. Önemli olan o kapılardan geçmeye istekli olmak. Çünkü zaman, geri gelmeyen en değerli sermayemizdir. Onu "sıkılıyorum" diyerek tüketmek yerine, bize bir şey katacak anılarla doldurmayı tercih ederim.

Ahaha yükselenin kova olduğu için sıkılıyorsun.

Gezerken sıkılabilir ama hani gezerken tadını çıkarmayanlara ben üzülüyorum

Bazen oluyor ya insanın keyfi yerinde olmayınca güzel yerlere bakmakta gezmekte insan zulüm gibi geliyor.

İnsan böyledir işte canı gezmek ister gezer ama nefsi yetinmez gözü doymaz sıkılır

O insanla 1 defa gezerim baktım ofluyor puf diyor bir daha hiç bir yere gitmem

Öylesi gelmesin yatsın zıbarsın kümesinde

bende sıkılırım boş boş gezmekten

Bu sıralar çok sıcak normaldir

Yok veremiyorum hani daha ne yapalım diyorum.

buyur mezara yat canım