Genelde sessiz sakin ve tek kalabileceğim bir yer şu an olduğu gibi;
Ya arkadaş normal memur bile senden benden daha çok ahkam kesiyor il sağlık müdürlüğünden görevlendirilen sağlık memurunu sen kalk nöbet esnasında saat geç oldu diye eve git de Allahım sinirim tepe çıktı öğrenince gittim yanına sen nasıl olurda izin verirsin sormadan etmeden kafana göre nasıl karar alırsın da adamı nöbetti esnasında eve gönderirsin dedim bana dediği lafa bak bizim suçumuz diyo üniversiteye bağlı olmakmış ya akıl sağlığı yerinde olmayan insanları bile memur yapmışlar bunu anladım ben yazıklar olsun hakikaten ya kurduğu cümleye bak tam bir fiyasko ahmak herif bizim burda durmamızın anlamı ne dedim bişey demedi bir de gelmiş sohbet etmeye çalışıyor iğreniyorum böyle insanlardan ya şaka gibi haddi olmadan üstüne vazife olmadan kafasına karar veren insanları sevmiyorum aptallar. Sinirlendim aldım bir su elime dışarıya attım kendimi biraz tek kalim yoksa ağzıma geleni söylerim o rezil adama
Çok eskiden yapmıştım bir kere gece arka bahçeye çıkıp çimlere uzandım karıncalar filan çıktı üstüme kollarında dolaştıklarını hissediyordum kulağımda kulaklık vardı erik satie-gnossienne 1. senfoni çalıyordu 1 saat kadar uzandıktan sonra kendime geldim bahçede olduğum bile aklımdan çıkmış bir an
Bazen tek başıma bir otele giderim. Kapatırım telefonumu falan. Ama gittiğim oteli en sevdiğim 2 kişiye söylerim ben buradayım telefonum kapalı acil olursa otel telefonundan beni arayın derim ve otelin numarasını veririm. Sonra atarım kendimi yatağa takarım kulaklıklarımı yakarım cıgaramı ve ben özgürüm derim kendime
Evet , var. Öyle fantastik bir yer değil burası. Sadece basit bir mahalle... Lisede sabahları ilk birkaç derse girmeyip , oradaki kahvehanede çay içerdim , biraz gezerdim. Cidden hele yazın çok güzel oluyor orası... Nedensizce bana çok iyi geliyor.
Gidecek yer mi bıraktılar. Evdeyiz mecbur. Odama çekilip müzik dinlerim. Neşeliysem havalı müzikler, sinirli veya enerjiksem rock müzik, moralim bozuksa slow şarkılar. Slow olarak mesela;
Üniversite dönemlerinde Kocaeli'de evin on on beş metre ilerisinde bir ağaç vardı, deniz kıyısında, ağacın altında bank. Görünce '' bu ne lan hüzünlü film teması gibi demiştim '' Benden başka da kimse oturmazdı. Ama artık orda değilim, bu yüzden orda oturuyormuş gibi hayal ederim bazen
Ben her zaman böyle zamanlarda kordonda yürüyüş yapardım -coronadan önce🙄- İlçe ilçe yürüdüğümü bilerim artık ne çektiysem😅 İzmir'de Alsancak-İnciraltı arası az mekik çekmedik😁
Kocaman bir park var bizim buralarda, ağaçlarla dolu. Orada kocaman bir ağaç var, ne zaman moralim bozulsa sinirlensem gölgesine oturup dertleşiyorum o ağaçla. Çoğu insandan daha iyi geliyor.
Çatı katı muhteşem bir manzarası var hakim noktada olması sebebiyle ayrıca yaz gecelerinde muhteşem bir serinliği var duygusal olarak ve de romantizm için herolanağa sahip
Fotoğraftaki manzaraya bayıldım keşke orda olabilme şansım olsaydı.. Ne yazikki öyle bir yer yok.. Ben bunun sadece hayalini kurabiliyorum ne yazkki 🤦😒
KKTC de kimsenin bilmediği gizli bir sahil kenarı vardı oraya giderdim, kaç gece kumsalda sabahladım, şimdi İstanbul da yaşıyorum, henüz kendime böyle bir yer keşfedemedim..
Akşam hafif rüzgârlı olduğunda dışarıda yürürüm ya da bütün gün içimde tutup akşam gelip annemin omzunda ağlıyorum annemin omzuna yaslandığım zaman sanki bütün dertlerim yok oluyor bu en güzeli 💖
Var. Gece yatağıma uzanırım. Işıkları kapatırım ve kendi iç sesime doğru yolculuğa çıkarım. Orada huzur ve bazı derin düşünclerime cevaplar bulurum. Bazen dua ederim. Öyle.
Genelde kendi özel yerim vardır denize bakan yüksekçe bir yer bir de deniz feneri var buralar benim huzur bulma yerlerim ama çıkamasam da evde yoga yapar ve bolca sözsüz çello piyano ya da keman müzikleri dinlerim iyi gelir :)