Erken yaşta büyümek zorunda kalanların ruhunda hangi duygular ve ihtiyaçlar yarım kalıyor?

Bazı insanlar çocukluğunu yaşayamadan büyüyor. Küçük yaşta sorumluluk almayı, kendi kendine yetmeyi, bazı şeyleri içine atmayı öğreniyor. Sonra büyüdüğünde herkes onu güçlü biri olarak görüyor ama kimse o gücün nereden geldiğini sormuyor.

Bazen düşünüyorum da, insan erken yaşta büyümek zorunda kaldığında gerçekten büyüyor mu, yoksa sadece çocukken öğrenmesi gereken bazı şeyleri geride mi bırakıyor? İçimizde bazı şeyler hep yarım kalıyor; belki de büyüdükçe fark ettiğimiz şey, aslında çocukken yaşayamadığımız o eksiklikler oluyor. Ve galiba o eksikliklerde hiçbir zaman geçmeyecek 🙃

Erken yaşta büyümek zorunda kalanların ruhunda hangi duygular ve ihtiyaçlar yarım kalıyor?
Erken yaşta büyümek zorunda kalanların ruhunda hangi duygular ve ihtiyaçlar yarım kalıyor?
Cevapla