Özgüvenim eksik ve çok yalnız hissediyorum.

bundan 1-2 sene önceye kadar cıvıl cıvıl bir insandım gezmeyi severdim, çevrem vardı. ama sonra bir anda herkesten koptum. arkadaşlıklarımı bitirdim ve kendime güvensizliğim baş gösterdi. dışarıya çıkamıyorum sanki herkes bana bakıyomuş gibi. ama çirkinliğime. hepimiz Allahın bir kuluyuz evet, mükemmel olmasamda kendi kendime çirkinsin demiyodum. aynanın karşısına geçiyorum ve kendime hiç bişeyi yakıştırmıyorum. kimse beni sevmiyomuş gibi hissediyorum. dışarı çıktığımda ıyy tipe bak falan denmesinden korkuyorum resmen. biliyorum bunu diyen olmaz ama öyle bir korku var içimde. hiç bişeye hevesim yok. napabilirsem biraz toparlanırım?
Güncellemeler
+1 yıl
söz konusu karşı cinslerim değil. yani aman bu erkek beni beğenmez demiyorum. sadece insanların beni küçük görmesinden korkuyorum.
Özgüvenim eksik ve çok yalnız hissediyorum.
Cevapla