"Dayak atan anneler ve çocuk eğitiminde cezanın yeri"

Çocuğa şiddet ; bugünün kanunlarında artık , en ufak bir şikayette bile sosyal hizmetler'in harekete geçip çocuğa el koyması ve devlet himayesine alınması , şiddet gösterenlerin de ruhsal incelemeye gerekirse cebren gönderilmesi olarak var. Ama çoğu insanın hatta emniyetteki üst veya alt birimlerin bundan haberi yok .Olan da doktor uyarısı ile hastanelerde oluyor.

Çocuğa sevgi ve sosyal iletişim sınır ve kurallarını öğretmeyen aile , bunları kendileri de bilmiyor demektir. Siz ki ; mızmızlanan ve tartaklanan bir çocuk görürseniz , bun vuran yetişkinde ağır sosyal davranış bozukluğu ve ruhsal karmaşa olduğunu düşünmelisiniz .

Yani kendi çocuğunun ağzını devamlı kanla dolduran bir yetişkin , bir çeşit ruhsal hastadır ve psikoterapi görmesi zorunludur.

Çocuğa dayakla terbiye vermek yani korkuya dayalı otorite kurmak , otorite zayıfladığında yanlız kalmayı ve sonunda teneşirden komşuları tarafından kaldırılmayı getirir. Çünki sevgi ve bunun kaybının vereceği acı yoktur.

Birşey yapamadım devri bitmiş olup ; il sağlık mdl . sosyal hizmetler birimine ihbar etmeniz durumunda ekip pedagoglar ile gelir ve durumu inceler , gerek görülürse çocuk alınır , ya da sıkı bir ihtar verilir ; çünki kanunlarımıza göre çocuk , devletin 18 yaşına kadar ailesine emanet ettiği manevi varlıklardan biridir ve eziyet görürse de , devlet pedagog kararına göre korumaya alır . Yani " çocuk benim " demek gibi bir şans yok , buna bir de " doverim severim " eklerse ciddi anlamda ya psikiyatri ya da hapis yolu ile tecziye yolları açılır. Birinin bıçaklandığını gördüğünüzde nasıl ihbar etmeliyseniz bu durumları da polis çocuk masası ya da il sağlık -sosyal hizmetlere ihbar etmelisiniz.

Çocukluğunda çok dayak yiyenlerin , ilk gençlik ve sonrasında kendini bir gruba kabul ettirmek için , radikalce fikirleri benimsediği hatta suç işlediği , dahası fikirlere kendini ölümcül feda etmesi çok sık görülen bir " hasarlı kişilik gelişimi " sendromudur. Çocuk; küçükken kırılan kişiliğini hayat boyu başkalarının kişiliğini kırarak onarmaya çalışacaktır .Diğer anlamda ; çocuğunu döven aile aslında geleceğin radikalinin psikopatının ya da akıl hastasının asıl mesulüdür. Kötü olan ise , bu çocuk büyüdüğünde davranış ve fikirlerinde o yapıştığı ve ülküleştirdiği aşırı ucu korumak için ay gözlüğüyle direnir ve hayat biçimi haline getirir.

Yani , geleceğin canavarını "çocuğa kalkan o el yaratıyor" aslında ... Kendisi bir halt olmayan , yeteneklerinden " şiddeti" halt olarak kullanır. Sonucu da geleceğin " şiddetçileri" olur ...

Benim ailem şu ana kadar bana bir fiske bile vurmadı. Ailesinden dayak yiyen arkadaşlarım vardı hepside sürekli agresif ve sinirli oluyorlardı olur olmadık yerlerde kavga çıkartıyorlardı .Ailelerinden de nefret ediyorlardı . Biri şu an hapiste görüşmüyoruz diğeri ne alemde bilmiyorum en son hastaneye yatmıştı bir kavgaya karışıp bunu hastanelik olucak kadar dövmüşlerdi . Ondan sonra ne oldu ne yaptı bilmiyorum ...