Başkalarının dedikleri sizin hayatınızda ne kadar önemli?

o kadar önemlidir ki anlatamam görmen lazım, bana geri dönmen lazım...

yok aslında dönmesen de olur, görmen yeterli.

nitekim bir hadis-i şerifinde peygamberimiz, tavşan etinin yenmesinde herhangi bir sakınca görmeyiz demiş ve bu bahis de burada kapanmıştır.

benim bütün hayatım başkalarının hakkımda ne söyledikleri üzerine kuruludur. mesela yolda yürürken birisi çıkıp da "ama o pantolon size hiç yakışmamış, keşke biraz daha cool olsaydı" derse eğer, hiç düşünmem o donu oracık da indirir, yoluma öyle devam ederim.

yahut bir arkadaşım, ben yemek yerken "çok küçük lokmalar halinde yiyecekmişsin eti abi, daha iyi sindiriliyormuş" dediği an yüzüne o an ağzımın içinde ne varsa püskürtür, kusar ama hemen akabinde suratını yalayarak temizleyip sonra da daha küçük lokmalar alarak devam ederim karnımı doyurmaya.

hiç unutmam bir keresinde susamıştım.. evet bu kadar, sadece susamıştım devamı yok. zaten ben ne zaman susasam hiç unutmam onu, yıllarca en değerli hazinemmiş gibi hatıralarımda saklarım.

bir de şunu unutmam. kuzenim sen ne kadar yakışıklısın böyle, keşke daha çirkin olsaymışsın demişti de, yüzümü ısırmaya ve deforme etmeye çalışmıştım. akşama kadar kendi yanağımdan bir ısırık alabilmek için çektiğim ızdırabı ve işkenceyi size anlatamam ey vaveyla severler.

bu konuda sadece tek bir hususda elimden bir şey gelmiyor o da: "ama o çok büyük değil mi?" diye tepki aldığımda. kesmeye bir türlü kıyamıyorum, artık o kadarcık kusur da kadı kızında dahi olurmuş, gerçi burada kadı oğlunda olur ya neyse. onu da siz hoş göreceksiniz.

Başkalarının dediklerinin aslında hiç önemi yok kardeşim.Şahsen şu dünyada ailem ve değer verdiğim az sayıda arkadaşımdan başka kimsenin dediklerini takmam genelde. Başkalarının size taktığı etiketlerden kurtulmak adına yaşamak şu an dünyanın genel sorunu aslında; görülmeyen, farkında olunmayan büyük sorun. Vardır ya hani bir söz: 'El, alem ne der?'. Halkımızın birbirinden ne kadar etkilendiğini görüyoruz ve bu yüzden kimse birbirine yakınlaşamıyor. Başım gelen bir olayı anlatayım sana. Bir gün Istanbul Osmanbey metroda bir kız gördüm. Çok hoş, tatlıydı. O zaman cesaret edemedim bir türlü konuşmaya. Niye çekindim acaba ben de bilmiyorum! Neyse akşam oldu eve döneceğim bu kez Beşiktaş otobüs duraklarından birinde gördüm yine. Bindik aynı otobüse. Sonra düşündüm 'Allahım bunun olma olasılığı nedir?' diye ve bu bana cesaret verdi. Tıklım tıklım otobüste çıkardım bir kağıt ve yazdım ' Beni takip etmeyi bırakın' gibisinden ve amcaya uzattım kağıdı, dedim :' kızıl saçlı bayana uzatabilir misiniz?' diye. O sıra kimin ne diyeceği umrumda olmadı. Kızdan bir geri dönüş alamasam da bu benim kimin ne dediği umrumda olmadığı ve torunlarıma 40 sene sonra bir yemekte anlatacağım güzel bir anım oldu.

her ne kadar saatlerce "yok efendim başkalarının dediği önemli değil, ben kendimce yaşarım" diyerekten üzerinde felsefe yapılacak bi konu olsa da durum böyle değil maalesef. en azından böyle bir ütopik bir dünya henüz yok.

biraz olsun toplumun kabul ettiği sınırlar dışına çıksak bile tepki göreceğizdir. örneğin beyoğlunun göbeğinde ayağında kara lastiği, bacağında şalvarı, kafasında poşusuyla bir adam görsek. o felsefeyi yapanlardan biri olsak dahi şöyle bir dönüp bakarız. bütün toplumlarda bu böyledir maaleef.

bu toplumsal baskının oluşmasındaki en büyük nedenlerden biri bizim gibi gelenekleri yaşam ile iç içe geçmiş, değişimden hoşlanmayan aynı zamanda bilinçsiz bir şekilde değişen toplumsal yapılardır.

yukarıdaki şalvar örneğinde olduğu gibi bu unsurun ne kadar karşısında olursak olalım maalesef biz bile bu baskının uygulayıcılarından biri oluruz. ne zamanki yönetim kademesinde kendimize yer edinsek. mesela; evde anne-baba, okulda öğretmen, şirkette müdür ya da bir kardeşin abisi gibi sürekli gerekli gördüğümüz telkinlerle astımıza gerekli olan serbestliği tanımayız.

velhasılı gerçek dünya kafamızdaki felsefik ütopyadan oldukça farklıdır. "ben kimsye aldırış etmem, hayatı istediğim gibi yaşarım" maalesefki yok öyle bir dünya...

Vallahi önemsediğim insanların sayısı cidden azdır. Bu nedenle onlar haricindekilerin ne dediği ya da ne düşündüğü benim için çok fazla bir önem arzetmiyor açıkçası. Herkes hayatını istediği gibi yaşar ve kendinden sorumludur. Dünyaya bir kere geliyoruz ve ben kiracı gibi değil ev sahibi gibi yaşamak niyetindeyim. Bu nedenle yaşayış tarzımı ya da yaptıklarımı başkasının beğenip beğenmeme kaygısını taşıyarak ve onların isteklerine göre şekillendirmem. Beni bilen bilir zaten. Bilmeyen de ne isterse öyle düşünsün hiç umrumda değil. Demişler ya bana bir ben gerek bir de beni anlayan. :))

BİR ÇİN ATASÖZÜ DERKİ

Bir kişi başın yok derse aldırma...

İki kişi başın yok derse elinle yokla.

Bufelsefeye yakınım.

Çevremi dinlerim ama istediğim arzuladığım bir konu ise kendi sesimi dinlerim.

Böylelikle içim rahat olur.Eğer sorun olursa bir başkasından dolayı değil kendim istediğim yapmışımdır.

Sorun olmaz ise zaten mutlu olmuşumdur.

ne kdar yanlışta olsa insanın kendi doğruları vardır ben öyleyim dünyada bi tek ben doğru diosam o benim için doğrudur kimseyi dinlemem takii yaptığımın yanlış olduğunu kendim anlayana kadar insanların ağzı torba değilki büzelim o yüzden dinlemem sevmem de zaten önce kendinlerine baksınlar

uyarılarını, nasihatlarını benim için değerli gördüğüm kişilerin sözlerini dinlerim yani elimden geldiğince evet doğru söylüyor aslında dediklerimi uygularım. Ama öyle laf olsun torba dolsun gibi konuşanların sözleri vız gelir tırıs gider. Hızlı yaşamaya devam. Gençlik her zaman gelmeyecek önümüze. Hem ben hyat tarzımı değiştirdiğimde mutlu olamayacaksam ne önemi var. Kimseye zararım dokunmadıktan sonra, ailemi üzecek bir şey yapmadıktan sonra hiçbir sıkıntı yok benim için.

Kendi dünyamda yaşadığım için başkalarının ne dediği beni bağlamıyor.

Benim yanlızlığıma ve bağımsızlığıma olan düşkünlüğüm için bana uyuz olup imrenenleride gördüm.

Ama gel gelelim ki yanlız olmak çok zor bir durum bazen çok büyük acılarınız oluyor ve bunu tek başınıza kaldırmak zorunda kalıyorsunuz...

Bununla çok iyi hikayeler...

Böyle yaşayanlara göre deli oluyorum...

İnsanın kendine göre fikirleri,prensipleri olmalı.

Başkaların dediğine göre,başkalarına göre yaşamak insanı çok yorar.

Kendi benliğini fikirlerini düşüncelerini ortaya koymak gerekir.

'dünyada aşamayacağın hiçbir yol olamaz. bunu da unutma bi kenara yaz. o ne dedi bu ne dedi diyene kadar ya kaderini yaşa ya da yenisini yaz