Türkiye'de spora gerekli önem veriliyor mu?

Bir ülkede spora verilen önemi anlamanın çeşitli istatistiksel yolları vardır. Lisanslı sporcu sayısı aldatıcı olacaktır çünkü ülkemizde bir "lisans enflasyonu" yaşanmaktadır. Bunun temelinde federasyonların kayıtlı lisanslı sporcularıyla doğru orantıda ödenek alması yatıyor. Diğer veriler ise daha geçerlidir: Uluslararası spor müsabakalarına katılımcı sayınız, bunlardaki başarı oranınız. Bu veriler incelendiğinde de ülkemizin ne yazık ki ilk 20'de yer almadığını kolayca söyleyebiliriz. Bir diğer nokta ise amatör spordur, bu hususta ülkemizde doğru düzgün bir istatistik çalışması bile yoktur. Dolayısıyla ülkemizde spora önem fazla verilmiyor diyebiliriz.

Biz dövüş sanatlarıyla uğraşanlar bu ülkeye futboldan daha çok madalya getiriyoruz bayrağımız daha çok dalgalanıyor marşımız daha çok okunuyor sayamizde ama Millet milyon dolarlar verilen adamları konuşur onları izler bide üstüne sevdiklerine ağız dolusu küfür eder Sporu gerçekten anlıyabildikmi? Sokakta spor deyince vucut geliştir yazın deniz hava at manita düşür bu mantıkla anlayışımız spor değil biraz ego tatmini biraz içimizdeki canavarı ortaya çıkarma isteği sanırım.
Birde bana hadi canım dövüş çokmu güzel diyenler var Benim taraftarımla rakibimin taraftarı yanyana oturuyorsa Bizyenip yenildikten sonra birbirimizi kucaklayabiliyosak bir tek küfür olmuyorsa evet dövüş sporları herzaman bir adım öndedir benim için. İçindeki canavarı çıkarmak isteyenleri ringe bekleri z gençler.

Kesinlikle verilmiyor ben de bir sporcu olarak bunu söylemekten utanç duyuyorum. Çocukların ne sportif yetenekleri üstüne ne sanatsal yetenekleri üstüne gidilmiyor kimse benim oğlumun baskete yeteneği var veya teniste yeteneği var tenisçi olmak istiyor ben ona destek çıkmalıyım demiyor veya resime müziğe vs. Ülkedeki eğitim sistemi tek bir zihniyet üzerine kurulu at yarışı yaptırır gibi yarıştı çalıştır çocukları önlerine sürekli sınavlar koy kim köpek gibi çalışırsa kendini daha çok paralar parçalarsa o kazansın. Zihniyet bu oldukça çocukların farklı dallardaki yetenekleri keşfedilmeye çalışılmadıkça ve çocuğa gerekli destek sağlanmadıkça nice dünya yıldızı olabilecek insanlar kimsenin haberi bile olmadan yitip gitmeye devam edecekler bu ülkede

Verilmiyor bunu demekteki dayanağım şu ben antalyanın korkuteli ilçesindd yaşıyorum boks la uğraşıyorum derecelerim var boksa başlıyalı 1 yıl oldu bizim boksla uğraşan 55 yaşında duvarcı mustafa adlı bir hocamız var normalde eğitim vermiyodu ama biz uğraştık 7 8 kişi bir heves ve merakla bir salon ayarladı iyi kötü çalışıyoduk mustada hocayı ikna ettik boks ekibi kurduk bu salonu normalde bizim değil belediyenin federasyonun kurması lazımdı ama umursamıyolar saolsun mustafa hoca bizden tek kuruş almadan bizi eğitiyor her geçen gün daha güçlü ve daha mükemmel oluyoruz hedefimize git gide yaklaşıyoruz ama bu olayı belediye biraz önemsemiş olsaydı biz şu an daha iyi olabilirdik.

Verilmiyor ve verilmemesi insanların özellikle ileriki yaşlarda çirkin vücuda sahip olmasına neden oluyor. Spora önemden ziyade yemek-içmek kadar doğal bir süreç şeklinde hayatın bir parçası olması gerektiğini düşünüyorum. Yaşayış, gelenekler ve uzun bir süre boyunca şartların uygun olmayışından, refah seviyesinin ve bilincin az olmasından kadınlarımız özellikle spordan çok uzak yetiştiler. Haliyle çökme, kırışıklık, fiziğin bozulması, deforme olması çok hızlı olmaya başladı, hele ki birden çok çocuk doğuran Türk kadını için ne yazık ki bunlar kaçınılmaz oldu.

Diğer açıdan profesyonel sporcu yetiştirme konusunda da spora önem verilmiyor. Pek çok yarışlarda dünyanın pek çok ülkesinden milli sporcuları görürken bizim ülkeyi temsilen çok nadir zoraki bir sporcu ancak çıkıyor.

Alakası bile yok. Göbeğe bile Türk kası diyen bir toplumdan bahsediyoruz. Spor hak getire. En fazla haftada bir halı saha maçı erkeklerin spor anlayışı ülkemizde. Kadınlarda hiç bir şey yok. Ben anneme bile mekik çektiriyorum sağlıklı olsun diye. Kendini iyi hissediyor kadın. Kendisi için bir şey yapıyor olmanın psikolojik etkisi ve vücudunda salgılanan endorfin hormonunun etkisi.
Kendim bisiklet, boks ve vücut geliştirme ile uğraşıyorum. İmkan buldukça yüzüyorum. Bir süredir hiç birisi yok gerçi ruhsal çöküntü sebebi ile ama hayatımın olmazsa olmazları bunlar. Biraz toplarlanınca yine başlayacağım. Spor olmazsa olmaz.

Aynen katılıyorum. Ben profesyonel muay Tai sporcusuyum aynı zamanda egitmeniyim. Fakat şu anda meslegimi icra edemiyorum çünkü meslegimde para kazanmak imkansız. Bu maddi kısmı diğer kısım ise bakış açısı futbol basketbol voleybol gibi sporları yapan kişiler hep tebrik edilir fakat dövüş sporlariyla ilgilenenler hep artist olarak algılanıyor. Bu arkadasliklari etkiliyor. Başka bir durumda devletin bu sporları bütçe ayirmamasi ve şampiyon olsanız dahi komik rakamlar almanız spordan uzaklastiriyor. Nacizane fikrim

verilmiyor tabi ki baksana yorumlara spordan herkesin anladığı futbol olimpiyatlar tamam da konu o değil ki konu bızım spor yapmamız rusyada ingilterede ilkokuldan itibaren bir spor dalına yonlenmek zorundasın ki bişeyi küçüklükten insanlara aşılamazsan sonra zor. bende yaptım geçen sene yüzme ve salona gidiyordum olmadı öğrenci olunca çok masraflı oluyor bir de düzen istiyor o da zor. çok güzel bişey cidden hayata bakış açın değişiyor mutlu oluyorsun hayatın düzene giriyor. burdan soylemek cok ınandırıcı gelmeyebılır ama bir 1 ay deneyın dediklerim çıkacak

Bildiğim kadarıyla Türkiye'de spor yapan insan sayısı 100 kişide bir iki kişi falan. Bunun içinde futbolcu, basketbolcu vs. çocuklarda dahil. Çoğu gelişmiş ülkede spora büyük önem verilirken mesela, İsviçre'de beden eğitimi dersi haftada 7-8 saat falanken bizde 2 saati geçmez.

Türkie spor konusunda aşırı cahil bir ülke, en kötüsü de herkes bilmeden konuşuyor. Mesela dövüş sporları sürekli kötüleniyor, öyle bir tanıttılar ki, dövüş sporu yapanlar serseri soytarı, sinirli asabi insanlar gibi gösterildi. Halbuki dövüş sporu yapan insan kadar sakin, duyarlı ve bilinçli biri yoktur...

Çocuklarınıza küçük yaşta sporu aşılayın.

Hayır yeteri kadar önem verilmediği gibi yeteri kadar bilinçli de değiliz. Amerika'da liseler arasi güreş maçlarini ortalama 3000 kişi izlerken bizim populer olarak değerlendirdiğmiz spor braşları bile bu ortalamayı tutturamıyorlar. Ayrıca çoğu ülkede öğrenim hayatına devam eden sporcuların proffesyonel kontrat imzalaması yasak. Spor tesislerine bakacak olursak izleyicilerin rahat edebilmesi için geniş ve konforlu oturaklara kadar düşülüyor. Bizim ülkemizde stadyuma sadece küfür etmek için giden insanlar var. Sonu ölümle biten kavgalar var. En başta beden eğitimi öğretmenlerine düşüyor bu sorumluluk. Temelden spor bilinci ve kültürü oluşturulmalı. Gençler ve aileler teşvik edilmeli. Spor bakanlığı ve devlet destekleli yatırımlar daha doğru şekilde yapılmalı. Şu anda bir sürü spor tesisi boş ve işlevsiz halde bekletiliyor. Bu salonlar halkın kullanımına açılmalı. Yoksa sadece masraf olarak ülke ekonisine zarardan başka bir işe yaramamakta.

Diyanetin bütçesi 5 milyar 550 milyon TL civarı.
Geriye kalanlar için bir haberden şöyle bir paragraf alıntı yaptım. Kararı sen ver.

Diyanet İşleri Başkanlığının bütçesi hangi kurumları mı geçti? Kimler/neler yok ki? En yakın rakibi 3 milyar 550 milyon liralık ödeneğiyle İçişleri Bakanlığı. Diyanet, bütçesiyle bu bakanlığa yaklaşık 20 milyar lira fark atmış durumda. Kurumun geride bıraktığı bazı bakanlıklar ve bütçeleri ise şöyle: 2 milyar 514 milyon lirayla Sağlık Bakanlığı, 1 milyar 868 milyon lirayla Dışişleri Bakanlığı, 1 milyar 550 milyon lirayla Kültür ve Turizm Bakanlığı, 1 milyar 416 milyon lirayla Enerji Bakanlığı, 1 milyar 329 milyon lirayla Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, 1 milyar 324 milyon lirayla Ekonomi Bakanlığı, 970 milyon lirayla Kalkınma Bakanlığı, 652 milyonla Sanayi Bakanlığı, 644 milyon lirayla Gümrük Bakanlığı, 519 milyon lirayla Orman Bakanlığı ve 142 milyon liralık bütçe ödenek teklifiyle Gençlik ve Spor Bakanlığı..

turkıyede spormu:))) varmıymışki... 80 mılyonluk ulkenın hangı basarısını duduyorsunuz son 10 yılda.. tek tuk belkı.. ama bu ulkede spor yok sporcu yok spor ruhuda yok.. dopıngcılerımızle gurur duyuyoruz sıkecılerımızle ovunuyoruz.. nerede ben sporcunun zekı cevık ve ahlaklısını severım dıyen atanın torunları!!!

Futbol dahil hiçbir spora değer verilmiyor. Mevcut sistem sağlıklı ve zinde bir toplum yerine o bar senin bu pavyon benim gezen sorumsuz milyonluk eşekler üretiyor. Mafya kılıklı insan bozması spor yöneticilerinin görevi ise magazin sayfalarında boy gösterip taraftarlar arası çatışma çıkarmak.

Milli takimimizin ve 3 buyukler dedigimi takimlarin durumuna bakilirsa futbol da dahil hic önem verilmiyo, eğitici ve yetiştirici kurumlarin çoğu yanlis ellerde. 70 milyon nufuslu bir ülkeden dogru durust bir basari elde edilemiyorsa sistemi sorgulamak ve bastan asagi degistirmek lazim bence

Bir hikaye anlatayım dinle.
İlköğretim 8. sınıf mı ne. Okul atletizm yarışmasına katılmaya karar vermiş. Hemen öğrenciler arasından seçim yapılmaya başlandı yüksek atlama, koşu vs. Ben de yüksek atlamaya gideyim bir dedim. Hani şu 2 direk arasına bir demir koyuyorlar üstünden atlıyon falan.2 tane sırayı üst üste koyduk diğer 2 sırayı da karşısına aynı şekilde. Okulun deposunun orda atılmış 1-1,5 metre küçük genişlikte boru vardı onu da üstüne koyduk. Sıraya dizilinler atlamaya çalışıyodu arada atlayan da oldu ama çoğu başarısızdı. Sıra bana geldi koştum koştum cesaret edemedim atlayamadım. tabi sırt üstü atlıyosun insan korkuyor haliyle. Daha sonra tekrar denedim yine g*tüm yemedi atlayamadım. Üçüncü kez sıra bana geldi hoca pis bakıyodu. koştum koştum bu sefer denedim. Denememle sıraları devirmem bir oldu. Ayağa kalktım ne oldu demeden çaat diye tokadı yedim hocadan.1 tane de tekme vurdu defol dedi kalktım gittim. İyi geceler