Tanrı beni kendimden korusun. Sıska düşüncelerimin büyülü ben'i zayıf bir mum ışığı gibi sönsün...

Biliyorum bencilliğe benzeyen bir sürü davranışın altında bencillik değil bambaşka bir şey olduğunu. Bencillik değil, kendini orta yere getirerek bütün dünyayı bu kendiliğin çevresinde kurmanın sonucu bu. Bencillik değil ama her şeyi, beni bile kendi gönlünün içinden görmek. Ben de aynı şeyi yapabilirdim. Yapmıyorum ama. Ben de onu dünyanın ortası bellemiş gibi yürüyebilirdim.

Bencilliğin ötesine geçtiğimi, geçtiğimizi anlatmak istedim, gereksizdi biliyorum ama edemedim söylemeden. Belki de anlatmak istediğimi daha bilmiyorsunuz. Bilmiyorsunuz daha ama yakında onu bile anlatabileceğim açıkça, ürkmeden, korkmadan. Bencilliğin çirkinliğin ötesine nasıl geçmiş olduğumu, olduğumuzu... Bilmiyor, bilmiyorsunuz...

...

Bencillik neyden doğar, nasıl gelişir , niçin zordur yok edilişi? Savsaklığımız kendimize neden vurmaz?

Tanrı beni kendimden korusun. Sıska düşüncelerimin büyülü ben'i zayıf bir mum ışığı gibi sönsün...
Cevapla