Ağır depresyon ve ölmek isteme düşünceleriyle nasıl mücadele ediyorsunuz?

Bunu yaşadığınız o kadar belli ki hayranlıkla okudum teşekkür ederim çok iyi geldi bunu okumak anlaşılmak.. not alıyorum romanı umarım başarabilirim

Doğru söylüyorsunuz güzel yorumunuz için teşekkür ederim. Fakat benim maneviyatım çok zayıf herhangi bi inancım yok inanmak istiyorum ama olmuyor belki yadırgarsınız lütfen linçlemeyin ama olmuyor. Keşke bişeye inansam ruhum ne istiyor bilmiyorum. Beni üzen her şeyden izole ettim kendimi, hatta ülke değiştirdim.. fakat bu düşünce en ufak sıkıntıda tetikliyor. Anksiyeteyle baş edemiyorum bu durumu yaşadınız mı bilmiyorum ama söylerken güzel bende bazen siz gibi düşünüyorum o anlık rahatlatıyor ama genel olarak yine aynı yine aynı..

Evet çok güzel anlattınız bende öyle düşünmüştüm. Zaten bu konuda kafam epey karışmıştı daha fazla bulanamaz. Çünkü bi Tanrı olduğuna kesinlikle inanmıyorum ama Allah kelimesini de çok kullanırım misal Allah razı olsun artık bi teşekkür etmek gibi benim için vs. Fakat ben küçüklüğümden beri dini konulara çok yoğunlaşmasam da ilgim vardı. Enerjiye inanırdım bu psikolojiye girmeden önce şimdi tamamen bi önceki kendime bakıyorum neşeli şen şakrak ortamda tabir yerindeyse en manyak olan bendim ama şimdi eski benden eser yok ne enerji ne düşünce hiçbir şeye odaklanamıyorum tek isteğim yok olmak.

Benim içinde uygundur teşekkürler. İsterim bilgilenmeyi
Bende isterdim ama inancım hiç kalmadı dilerim kimse yaşamasın

Umarım denicem tekrardan 😊

Takip ettim bu arada çokta anlamadım bu uygulamayı 😅

İnanın bunu yapıyorum çevrem beni pamuklara sarıyor resmen. Ya açıkçası şöyle hiç arkadaşım yok benim üzülüyorum bu duruma hiç beni merak eden arayıp soran bi tane bile arkadaşım yok ben çok değer veririm ama onlar için öyle olmadım… hobilerimde var ama hiçbir şeyden keyif alamıyorum hiçbir şey beni bi saat bile mutlu etmiyor. Ben mutluluğu her şey sanırdım her şey oldu ama hiçbir şey olmadı aslında. Bilmiyorum anlatabildim mi ama böyle. Eşimde anlamıyor beni. Bende burayı açtım bugün belki anlayan olur bi çıkış yolu bulmak istiyorum ama olmuyor.

Peki nasıl başa çıkabiliriz bu durumdan siz nasıl keyif almaya başladınız anlatır mısınız

Ben 9 ay önce anne oldum depresyona girdim ve çıkamıyorum. Anksiyete ruminasyon kaygı bozukluğu teşhisi konuldu ama ben ölürsem acılarım da biter gibi hissediyorum. Yani kendimi nerde öldürebilirim araştırıyorum ama bişey çıkmıyo

Ben Türkiye’de yaşamıyorum normalde yurtdışında da uyum sağlayamıyorum hiçbir yere ait hissedemiyorum bu çok saçma gelebilir çoğu kişiye ama bu durum benim özgüvenimi yerle bir etti. Eşimde bıktı benden artık sevmiyor beni değersizlik duygusu da ekleniyor tabi. Neyse ya çok kafa şişirdim kusura bakmayın

Rusya öyle bi ülke değil ya çok zorbalar çok kabalar keşke benim misafirliğim bitse bi an önce 😄 inanın bu satırları gözuaşlaro içinde yazıyorum neden bilmiyorum ama alışamıyorum evliliğe o ülkeye çocuğa ağır geliyor evli misiniz bilmiyorum ama ben mesela eşimi hem çok seviyorum hem çok kavga ediyoruz bu durumda da hemen tetikleniyorum 🤦🏻‍♀️

İkisine de alışamıyorum uzaktayken gittiğime pişman oluyorum bi aradayken de küçücük sebeplerden bile pürüz çıkıyor. Ben hamileyken depresyona girdim doğum sonrası lohusa depresyonuna girdim çıkamıyorum 🥹

Rusya genel olarak faşist kendi dillerini bilmeyen insanlara karşı özellikle çok kabalar sürekli kavga ediyorlar ben onları anlamıyorum öğrenmeye çalışıyorum olmuyo napim zor yani. Bende istemez miyim rahat rahat alışveriş yapayım kendimi ifade edeyim

İlaçta kullanıyorum doktora da gittim ama çok işe yaramadı gibi anlamadım. Siz kullandınız mı?

Çok teşekkür ederim Allah razı olsun

Babamı kaybettim, başka bi ülkede yaşıyorum oraya uyum sağlayamıyorum dil öğrenemeden orada doğum yaptım travmatik oldu. Trafik kazası geçirdim derken hepsi çok üst üste oldu

Çok teşekkür ederim. Eşim çok yardımcı oldu sağolsun ama o da artık bıktı zaten çocuğun sorumluluğu apayrı. Ben o süreçte çocuğumu bile sevemedim hiçbir şey hissedemedim. Hala da çok bağ kuramadık eskiye nazaran daha iyiyiz şu an ama kimse anlamıyor beni herkes geçecek diyo ama geçmiyor daha çok canım yanıyor. Her gün ağlamaktan perişan oldum. Herkes anlıyor gibi yapıyor biliyorum insan hisseder anlaşılmadığını. Eşimin de sevgisi ve tahammülü yok artık. Eskiden üstüme titrerdi şimdi eminim ölsem şükür kurtuldum der ben evliliğimi nasıl kurtarıcam bilmiyorum.