Sinir ve stresle nasıl başa çıkıyorsunuz neler yaparsınız?

Dürüst olmak gerekirse, şu dönemde (kanserle mücadele ediyorum ) pek de başa çıkabildiğimi söyleyemem. İnsanın omuzlarındaki yük bazen öyle bir noktaya geliyor ki, mantıklı kararlar almaya çalışmak ya da sürekli güçlü durmaya çalışmak imkansızlaşıyor. Öfkeyi de, stresi de bastırmaktan yorulduğum anlar oluyor. İşte tam o zamanlarda kendimi zorlamayı bırakıyorum. Sadece ağlıyorum; çünkü ağlamak o an içimde biriken o ağır yükün, haksızlıkların ve yorgunluğun dışarı taşması gibi geliyor ve beni biraz olsun rahatlatıyor

Stres beni vurduğunda, kendimi hemen geri çekiyorum. Kaosun ortasında dik durmak yerine bir es verip uzaklaşıyorum; çünkü biliyorum ki o gergin an, benim huzurumdan daha değerli değil. Sevdiğim bir müziğin ritmine bırakıyorum kendimi ya da sadece derin bir nefesle zihnimi temizliyorum. Kendi içimde Bu kadar sinirlenmeye değer mi?" diye soruyorum ve cevabın "hayır" olduğunu bildiğim an, o stresi bir kenara bırakıp önüme bakıyorum. ben stresi yok saymıyorum ama hayatımın direksiyonunu ona asla bırakmıyorum..

Sinirli bir insan değilim. Stres yapmadığımı düşünsem de en ufak şeyler bile bende strese sebep olabiliyor. O da alerjik reaksiyon göstererek kendini gösteriyor. Alıştım artık.