Bebeğimden ve eşimden uzak kalmak istemem, onlardan sıkılmam normal mi?

Hamileliğim çok zor geçti doğumda da onun ve benim ölüm riskimiz vardı. Rahmim alınabilirdi çok şükür bir şey olmadı ama doğumdan sonra 3 hafta kendime gelemedim. Bebeğim etmedi. Aşırı aşırı gazlıydı. Kayınvalidemde kalmak zorunda kaldım ailem destek olmadı. Çok acılar çektim. Eşim destek oldu ama şiddet de uyguladı. Bebeğim hiç susmadan ağladı gecelerce acillerde sabahladık. Sonra çok ağır hasta oldu bir hafta hastanede yattık. Erken emekledi erken yürüdü. O çok ağlıyor diye kayınvalidemler bizi evde istemediği için bana sardılar kavga çıkardılar herkes o benim bebeğim diye günah keçisi yaptı beni. Şimdi hiç durmuyor hiç susmuyor. Ama artık hiçbir şeye halim kalmadı. Ona bakmak istemiyorum hep üstüme geliyor çok aşırı hareketli çok konuşuyor. Bebeklerini getirip başıma uçumda oynuyor nereye gitsem orada. Ona bakmak istemem ondan sıkılmam. Onu görmem istememem normal mi. Seviyorum ama onu evde istemiyorum. Eşimi de istemiyorum normal yaşamak istiyorum