Dayanamıyorum artık. Ne yapabilirim?

yaşım genç gibi ama tüm enerjim yok oldu eskiden cıvıl cıvıl bir kadındım çalışkan nazik duygusal vs

ailem ben nişan attıktan sonra hayatımı mahfetti zaten el alem ne der duye duğün müğün rezalet oldu bana iftira atıldı aldatıyor diye. eve kapattılar işe gitmeme okumama engel oldular aylarca arkadaşlarıma kuzenlerime rezil ettiler, psikolojik fiziksel şiddet uyguladılar. Hani sevmiyorsun tamam yetişkin insanım evden çıkarım iş kurarım o da yok. Evlenmezsen şöyle yaparız böyle yaparız. Panik atak hastasıyım bayıldığımda kaza geçirdiğimde bile durmadılar

iğrenç davrandılar kendime olan saygımdan mesafe koydum onu da çok görüyorlar okuyorum kütüphane iş kız dostlarım var bunun için yollu dediler

şimdi de gelmiş biz senin aileniz sen bizi silemezsin yalnız kalamazsın kız başına diyorlar. beni yurt dışına zorla nikah kıydırmaya bile götürecekler birde şimdi yalandan diyorlar ki dışarı çıkma karanlıkta başına bir şey gelmesin numaranı bana ver. Ulan benim başıma bir şey gelse seni mi arayacağım? (Allah onlara bırakmasın çok şükür kandan olmasa candan yakın insanlar merhamet sahibi şahıslarla karşılaştırıyor) öfkem büyük. Kimi kimden koruyacaklar dışarıda olup evde olmayan zaten bi *ldürülmem ile t*cavüz kaldı, namusuma dil uzatıp öldürmekle zaten tehtid de ettiler. Şimdi de inkar ediyorlar psikoloğa tedaviye gidip kadının yöntemini uygulamasam yaralarımın izini çekmesem kendimden şüphe edeceğim hayatımda ailem kadar bana iğrenç davranan insan olmadı

maalesef öyle oldu, yoksa ben çoktan yoluma bakmıştım. aile dediklerim türlü işkence ettiler işe gitmemi kariyerime odaklanmamı engellediler, bana iftira atıldı, tehtid edildim psikoljik fiziksel şiddete uğradım. şimdi de "ne olmuş ki öyle şeyler olmadı" "olduysa da sebebi vardı" diyorlar şeytan diz çökecek önlerinde

şimdi daha rahatım ama mecalim kalmadı

yardım alıyorum olmuyor yoruldum

8 aydır anlatıyorum psikologlar bile diyor senin için ne yapabilirim ben ne bileyim kafam bozuk

özelden yazmıyorum

yok istemiyorum sağolun

dua edebilirsiniz o zaman, sizi yargılamak istemem ama dinen erkek kadının başbaşa konuşması doğru değil diye biliyorum, o sebepten konuşmuyorum özelden

burdan anlatabilirim, ikimize de uyarsa. ailem tarafından zorluk gördüm, bunun islami fetvasını aldım. ama aylardır bunalımdayım, tesbihat denedim bir süre, yazmak, psikoloğa gitmek. ama birtürlü düzelemiyorum bir dönem namazdan uzaklaşmıştım. Eskisi gibi sürekli bunalıma giriyorum ve hiçbir iş yapmıyorum. Elimdeki herşeyi kaybettim gibi insanlardan soğudum kalbim karardı gibi. sürekli suizan ediyorum acaba karşımdaki beni kandırîyor mu. özgüven kaybı yaşîyorum insanlar haksz yere saygısızlık ediyor özellikle ailem. ilaçlara başladım şifa için, kliniğe yatmam gerekiyor olabilir ama param da azaldı çalışmama okumama izin vermedikleri için. aylarca işkence ettiler, şimdi de evine dön diyorlar. Benim o evde ertesi gün cenazemin çıkıp çıkmayacağı belli değildi bir süredir.
Peygamber daha beterini yaşamıştır da yapamıyorum artık. İnt*hardan zor kurtuldum

onu aştım zaten. ne yazacaksanız burdan yazabilirsiniz, dediğim gibi özele girmiyorum

ne gibi?