İnsanın konuşacak birisinin olmaması gerçekten çok kötü.
2 ay
İnsanın konuşacak birisinin olmaması gerçekten çok kötü.
Bu his genelde sadece “yalnızlık” değil, birikmiş yorgunluk ve zihinsel baskının da birleşimi oluyor. İç sıkışması sürekli hale geldiyse bunu tek başına taşımak gerçekten zor.
Küçük başlamak önemli: tamamen sosyal çevre kurmak değil, günde bir kişiyle kısa bir temas bile (mesaj, kısa sohbet, yürüyüşte selamlaşma) zihni biraz açar. Ama bu hal uzun süredir devam ediyorsa, bir psikologla konuşmak da yükü ciddi azaltır; çünkü bazen insanın sadece anlatabileceği bir alan lazım olur.
Cevap
2Cevap
ben de kötüyüm ya yaşım 27 hiç bi kız beni sevmedi :(
Sevgi değil de her şeyden yorulduk bence sevgi değer bilene verilir
doğrusun
Ben de aynı durumdayım ya tükenmiş gibi hissediyorum kendimi
Çok zor gerçekten
sahip olduklarına odaklan, şükret, geçiyor
Ettim valla geçmedi
bir yerin ağrıyor mu, karnın aç mı?
Yok öyle bir şeyim yok
ağrısaydı napacaktın, geçsin diye bekleyecektin değil mi
Yok acilse doktora giderdim hemen hemnde
şu an iyisin çok şükür, doktora gitmene gerek yok
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?