Engelli ve felçli, bekar ve işsiz biriyim; bu hayatı nasıl sürdüreceğim?

abi yazdiklarin cok agir ve cok gercek bir caresizlik anlatiyor o yuzden bos teselli ya da klasik akil vermek istemem senin yasadigin sey kader falan degil insanin omzuna birakilmis kocaman bir yuk hem engel hem issizlik hem yalnizlik ayni anda olunca insanin hayata tutunacak dali kalmiyor gibi hissediyor bunu istemiyorum demen cok anlasilir sunu net soyleyeyim sen degersiz degilsin senin hayatin on uc bin liraya indirgenecek bir sey degil ama sistem maalesef insani buna mecbur birakiyor bu senin sucun degil zihinsel engel felc bunlar senin secimin degil ama bedelini tek basina sen oduyormussun gibi oluyor bu cok adaletsiz hayati surdurmek derken herkes calis is bul evlen mutlu ol gibi konusuyor ama senin sartlarin baska o yuzden senden mucize beklenmemeli kucuk ama sana ait bir alan yaratmak daha gercekci olur belki evden yapilabilecek ufak isler belki bir dernek ya da topluluk icinde sadece var olmak bile insanin ruhunu biraz toparliyor yalniz kalmak bu yuku iki kat agir yapiyor en onemlisi su senin bu sekilde yasamak istemiyorum demen bir isyan ve bu isyan cok hakli bunu icine atma yaz konus anlat cunku sustukca daha cok cokuyor insan ben seni duyuyorum ve bu kadar zorlanman cok normal senin yerinde olan cogu kisi de ayni noktaya geliyor guclu ol demeyecegim cunku bazen guclu olmak mumkun olmuyor ama yalniz degilsin bunu bilmeni isterim