Ben engelliyim diye dışlanıyorum ben nasıl yaşayayım sizce?

Ne güzel temiz kalbin var

Ama hep bende bu yüzden dışlandım

Biraz insanlara yanaş ondan dışlanıyorsun herkes bir değil illa benim karşıma iyi çıkar

Ve o yardım ettiğim kişilerde ilk şeyde bana tekmeyi vurdu djdjdhfg sıkıntı yok insanlar nankörler pekte bu yüzden umursamıyorum, sende umursama hayatı o sn yasa kimse hayatına uzun süre girmesin gireceği kadar yaşat onu sonrada unut

İyi insanlarda var elbet

Kimse benim hayatımda yok arkadaşım bile yok tek başınayım ona göre düşün

Misal bende kapalı insanlara karşı önyargım var ve en çok kapalı kızla takılıyorum dersanede o tek başınadır ve ben kızı hiç ezmedim asosyal olmasına rağmen kız beni wc önlerinde bekletir gerektiği yerdede dövüyo tabi karşılığınıda alıyor o ayrı sjjsjjs neyse iyi anlaşıyoruz hiç kapalı diye dışlamadım dersanede o kadar kız varken onunla takılmayı seçtim o rahatsız oluyor diye kaç defa erkek yanına oturmasın diye kendimi feda etmişliğim oldu arkaya erkeğin yanına oturdum. Yalnız ve asosyal insanlar daha fazla ilgimi çekiyor herhalde ben sorunluyum 8 de beni sevmezdiler mesela lise açıktan bitti bende baya terk edildim uzun süre ve benimde kan rahatsızlığımdan dolayı engelim var yüzde kırk. Hiç bir zaman bunu kusur olarak görmedim bu birazda asosyallik ve çevreden kaynaklı bişi bence sen sağlıklıda olsan insanlarla konusmazsan kendini soyutlarsan zaten kimse senle takılmak istemeyecektir dersanede en sessiz kız bendim şu an belki en çok konuşan insanları tanımazlar ama beni herkes iyi biliyo ha bu çok konuştuğum anlamınada gelmiyor biraz tuaf bişeyim insanlar zaten farklı olana gözü çarpar hep, sana tavsiyem şu. Kendini birazda olsa değiştirmeye başla inan ki sende başarırsın bunu. Girdiğin her ortamda çevren olur benim gibi sorunlu olma yeterdir yoksa millet senle çok uğraşır

Sosyal medyada takılıyorum oda bir yere kadar sıkıyor kimse beni ayağımdan dolay istemiyo ayak bağıyım kendimden nefret ediyorum

kimse için kendinden nefret etme kimseye değmez emin ol

Ne yapayım sence sen söyle artık sıkıldım bu hayattan intihar etmek istiyorum ama ailemin canını yakmak istemiyorum arkadan gözü yaşlı perişan insan bırakmak istemiyorum buna hakkım yok diyorum ama sabır sabır buraya kadar geldi kendimi kontrol edemiyorum sanki iki ipin arasında kalmış gibiyim

kedi alabilirsin eve ama alacaksan bence önce sokaktaki kedilerle antrenman yaparak başla eğer evde varsa daha çok ilgilen ona bir şeyler anlatabilirsin onunla oynayabilirsin vs. hatta çoğu arkadaşlıktan daha rahat olabilirsin çünkü o seni asla yargılamaz. onun dışında sosyal medya da her okuyan değil biraz da üreten olabilirsin ben de biraz üretmek için bu siteye girdim

Kedilerim hayvanlarım var binlercesi var herşeyi yapıyorum bunlar artık beni tatmin etmiyor

böyle sitelerden bir sürü arkadaşlık edebilirsin hatta belki gerçek arkadaş bile olabilirsiniz

Sana güvenmiyorum sen güveniyor musun eminim ki hayır diyeceksin

Sanala diyecektim

ben aksine anonimliği seviyorum çünkü seni görünüş , kişiliğe göre yargılamıyorlar her şey anlatabiliyorsun ve beğenmese bile başına bela olamıyor çünkü alakasız insanlarsınız

Sen ne anlatıyorsun bana bu yazdıklarınla hiç bir ilgi alakan yok biliyorum neyse iyi günler sizee

İstanbul

Hiç yürüyormusun deniyor msun

Yürüyorum ama bir ayağım hafif sakat diye yavaş yavaş geliyorum ayağımı sürüklüyorum

Dışarı çık tek başına gez cafelere otur hayatında bir gelişme illaki olacak