Biraz içimi dökebilir miyim?

baba… seni affedemiyorum. ne hissettiğimden emin değilim. canım çok acıyor. çok sinirliyim, çok üzgünüm, çok çokum… mutluluk ve huzur hariç her şeyden çokça ve aynı anda hissediyorum. içimde bir kara delik var. bunu bize nasıl yaparsın hala aklım almıyor. her sıkıntı her şeyde nasılsa “babam halleder” diyip salıyordum. her şeyi, her sıkıntıyı hallederdin sen. noldu? noldu da bu hale geldik? gerçekten aklım almıyor. bir nefes almayı beceremeyecek bir adam değilsin sen. kendimi çok çaresiz hissediyorum. çok aciz. çok yalnız. sanki dünya üzerinde bir tek ikimiz varmışız ve sadece tek başıma kalmışım gibi. hala inanmıyorum. markete falan çıkmışsın ve geri gelecekmişsin gibi hissediyorum. inanmak istemiyorum. o halin gözümün önünden gitmiyor. herkese karşı gelip morga girmek bir hata mıydı bilmiyorum ama unutamıyorum. sıcacıktın baba. ölürken bile sıcacıktın. al al dı yanakların. ama unutamıyorum o halini. öptüm o halde seni… BABA BEN SENİN ÖLÜNÜ ÖPTÜM BU O KADAR AĞIR GELİYOR Kİ… baba sen kefene girecek adam değildin. her şey çok zor. uyumak bile ölüm gibi. çok özledim baba çok özledim. sensiz hiçbir şeyin tadı yok. sadece 1 gündür orada yatıyorsun ama o gece 1 yıl gibi geçiyor. baba ben 10 gündür sensizim. hani çıkacaktın? uyanacaktın hani baba? hani hiçbir şeyin yoktu neden gitmedin o zaman hastaneye? gittin de neden çıkmadın baba? hani iyiydi hani bir şeyin yoktu? baba sen arkanda bir enkaz bıraktın. tek yapman gereken şey nefes almaktı. yatalak olsan nolur baba ben bakardım sana. iyi ederdik çıkartırdık makineden seni. en iyilerini getirirdik sana baba naptın neden gittin baba neden. baba ben ölmek istiyorum. sensiz yaşamak istemiyorum ben. her şeyin bir rüya olduğuna inanmak istiyorum. sadece seni istiyorum. affedemiyorum seni baba. sen böyle bi adam değildin…