Kendime ve başkalarına/canlılara zarar vermekle ilgili düşüncelerim var acile gitmeli miyim?

Benim zaten teşhisli birkaç hastalığım var. İleri derecede. Normalde hayatımı kendi başıma idame ettirebiliyordum ama son zamanlarda sıkıntılarım üst üste geldi. Çeşitli hastalıklarım yüzünden düşünüyorum bunları.

Açık olmamı ister misin bu konuda çünkü belki duyacakların hoş olmayabilir.

Teşekkür ederim, bak benim 13 yaşımdan beri psikiyatrik sorunlarım var. Onlara çok detay vermeyeceğim sonuçta sormadın. Benim önemli 3 sorunum var birisi dürtü kontrol bozukluğu yani piromani ki teşhisli bu, ateş yakmayı ve izlemeyi seviyorum. Bu zamana kadar da yangınlar çıkardım çok kez. Diğer sorunum da canlılara zarar verme isteğim. Ben ilk böceklerle başladım zarar verme olayına. Bilmiyorum açıkçası zevk alıyorum, komik geliyor. Bunları ilgi için yazmıyorum. Gerçekten merak ediyorum. Vücutlarının işleyişini, organları, anatomisini merak ediyorum. Ve daha da önemlisi zevk alacağım kanaatindeyim. Ama yine de tedavi olmayı deniyorum. Sadece 4 aydır gidemiyorum. Geçmişte kötü şeyler yaptım az çok ama bilemiyorum.

Utanç ya da suçluluk hissetmiyorum. Sana açık olacağım sonuçta tedavi oluyorum ben geçmişte iki kez fareyi bilerek öldürdüm. Burası kırsal bir alan olduğu için fare çok olur malum. Yapışkanlı tuzağa düşmüşlerdi. Birisini araba ezmesi için yola koymuştum, komik gelmişti ve gülmüştüm. Sonra da eve gittim oyun oynadım. Ötekini de 1 ay bekledim yakalanması için. Yakalandığı gün çöpe attım, üzerine kolonya döktüm ve ateşe verdim. Kolonyayı 1 ay boyunca saklamıştım. Ama açık olayım bunlar için hiç utanmadım ya da pişman olmadım. Ama şunu söyleyeyim çok sık anksiyete yaşıyorum. Zaten teşhisini aldım. Üzüntüyü ise genellikle depresif oluyorum o yüzden üzüntü çok galiba. Hayatım iyiye gitmiyor 6 farklı hastalığım var. Kimsem yok, hakkımı alamadığım bir işte mecburen çalışıyorum. Psikiyatriste bile gidevek imkanım yok yani üzülmemek için herhangi bir sebebim yok. Empati çok nadir belki. Genellikle çok sıkılıyorum gün içinde.

Ben bu zamana kadar tek bir psikiyatrist ile devam edemedim. Yani farklı psikiyatristler tarafından farklı tanılar aldım. Askerde iken (evet garip ama beni askere bile aldılar zaten rdm olarak yaptım) sınırda kişilik bozukluğu tanısı almıştım. Bunu bana söylemediler ben dosyaları gizlice karıştırırken görmüştüm. Yazıcının yanında yardımcıydım. Onun dışında bipolar, dürtü kontrol bozukluğu, anksiyete, okb ve depresyon tanıları aldım.

Sınırda kişilik bozukluğunu sadece 1 seans dinleyip yazdı o psikiyatrist yani borderline olduğumu çok sanmıyorum. Anksiyete ise anlık oluyor. Tam olarak anksiyete mi emin değilim. Çok bilgim yok hastalıklar konusunda. Sana daha iyi anlayabilmen için birkaç şey daha söyleyeyim. Kendime zarar verme davranışlarım da oldu ve bunlar aslında sonradan zevke dönüştü. Bu zamana kadar iki kez intihar ettim, ama ölme niyetli değildi. İlaçlarla yaptım bu yüzden sonra da kendim gidip hastaneye başvurdum. İstediğimi elde etmek içindi. Sonrasında aşırı yalan söyleme davranışım vardı bunu ailem söylüyor zaten. Bir polis tanıdığımız benim için aileme insanları kullanmasını çok iyi biliyor demiş ama ben pek sanmıyorum. Ha bazen karşılık bekleyerek sahte iyilikler gösterişler yaptığım oldu. Onun dışında saldırganlık davranışım da mevcut. Askerde iken 3 kez falan fiziksel kavgalara girmiştim ve sürekli milleti tehdit ederdim. Bir keresinde birisine kavgada boğazını bıçakla keserim demiştim beni videoya almışlar gizlice. İçimden bunu yaparken gözümü bile kırpmam diye düşündüm. Öyle ölen insanlara da üzülmüyorum. Benim zaten annem babam ben doğmadan ayrılmışlar. O yüzden eksik büyüdüm ama dayım babalık yaptı o öldüğü zaman ağlayamadım inan ki. Kendimi ağlamaya zorladım. Ailem bana ağlamadığım için hep sitem etti. Bir arkadaşım bıçaklanarak öldü ona da pek bir şey hissetmedim unuttum gittim sonuçta hepimiz öleceğiz o yüzden üzülmenin gerçekten bir manası yok. Bencillik belki de. Ailemle sürekli kavgalar ediyorum, insanlarla da ediyorum. İşim gereği yüz yüze kalıyorum daha öncesinde çeşitli suçlar da işledim hırsızlık gibi ama paramı alamadığım için yaptım. Kimse de bilmiyor. Küçükken kardeşime fiziksel şiddet uygulamıştım ağlaması da hoşuma gitmişti. Ailem zaten 15 yaşımdan sonra değiştiğini söylüyor. Ben zaten tedaviye 21 yaşımda başladım.

Okuduğum yabancı makalelere askb olan kişilerde anksiyetenin bipoların falan komorbidite olarak gözükebileceği yazıyordu.

Ayrıca sana söylemediğim son bir hastalığım daha varmonu söylersem bilmem çok kötü bakarsın belki.

Bilmiyorum belirli bir zamanı yok, geçmişte deralizasyon da çok yaşamıştım onun gibi oluyorum. Kafam çok karışıyor ne yapacağımı şaşırıyorum, ek olarak sıcak basması ve mide bulantısı oluyor. Anksiyete galiba. Büyüklenme sanrılarım da oluyor. Kendimi çok önemli birisi gibi görüyorum. Evet utanç falan hissetmiyorum. Açık konuşmak gerekirse kötü olması umurumda değil. Hani etik ve ahlaka göre yanlış ama pek de umursamıyorum. Bu sonucu ben çıkardım. Çünkü ben gayet bilinçli bir bireyim. Ve bilgiliyim. Sadece araştırmayı seviyorum ve kendimde ne olduğunu öğrenmek istiyorum. Bilim aşığı birisiyim. İnsan beynine çok merakım var.

Ayrıca yaptığım şey çok ciddi şeyler o yüzden söyleyemem sonuçta kimse bilmiyor.

Teşekkür ederim, ben de aynı kanaatteyim. Dürtüsel bir yapım var ama zamanla bunları kontrol etmeyi ve daha bilinçli bir şekilde yapmayı öğreniyorum. Ve evet geçmişte kendimi diktatör olarak falan görüyordum gelecekte olacak şekilde. Deralizasyon değil pardon depersonalizasyon olacaktı o, 13 saattir çalışıyorum ve sağlıklı beslenemedim son günlerde de iyi uyuyamadım o yüzden karıştırıyorum bazen. Evet gerçekten de karışığım. Yani hani hep insanların omuzunda iki melek olduğu benimlesin ya (inançlı değilim) onun gibi içimde iki farklı kişi var tedavi konusunda. Birisi sıcak bakarken tedaviye, diğeri korkuyor resmen. Bunları evrimsel bir lütuf olarak görüyor. Yani ben de umuyorum ama bakalım neler olacak. Teşekkür ederim tekrardan. Son bir şey daha diyip kapatayım. Ayrıca bende parafili de var ama eyleme geçmedim. Bunun tanımını almadım ama düşüncelerimin ve cinsel ilgimi aktığı yönü anlayabilmek için illa tanı almam şart değil. Bunu ilk 16 yaşımda fark ettim. Zamanla ilerledi düşünceler. Okb gibi değil ondan farklı. Dediğim gibi eyleme geçmedim. Sana da iyi günler dilerim yardımcı olduğun için teşekkürler.

Klavyem bazı kelimeleri otomatik düzeltmiş kusura bakma.

Buluta dokunsa 😄

Tskler dnycğm.

Kes oğlum vatanına göz dikeni ez oğlum 🥹

Onu da dnycğm. Çk tşklr ❤️❤️❤️

Sizin Türkçe hocanızın taaa

Şaban ne diyor bu 🫩

Hee kesildim noldu 💋😄

Ham yaparım seni suss 🥹