Ön dişlerinizden biri eksik olsaydı gülmemeye tövbe eder miydiniz?

İlk başta büyük bir kriz gibi gelir, aynaya her baktığımda gözüme batar ama sonra alışırım gibi geliyor. Sonuçta insan her şeye alışıyor. Tabii ki başta gülerken biraz çekinirim, belki refleks olarak ağzımı kapatma huyu edinirim ama tamamen gülmemeye tövbe etmek de fazla olur. Hayat devam ediyor, eksik dişle de gülerim, yeter ki keyfim yerinde olsun. Ama dürüst olayım, en kısa sürede bir çözüm bulmaya çalışırım çünkü kendimi rahat hissetmek önemli.

Bir dönem ön dişlerimden biri eksikti ve açıkçası insanın özgüvenini ciddi şekilde sarsıyor. Gülmekten kaçınmak bir yana, konuşurken bile ağzımı elimle kapatma refleksi gelişmişti. Fotoğraflarda hep dudaklarımı kapatarak poz veriyordum. Ama zamanla fark ettim ki insanlar bu durumu pek umursamıyor, asıl önemli olan senin kendine nasıl baktığın. Şimdi olsa eskisi kadar takmazdım.

Her şeyin bir çözüm var gider doktora yaptırırdım ne olacak. Yapılana kadar da yine gülerdim. Belki gülüşümüz hiç eksik olmasın bir diş önemli mi? Diş hallolur nasıl olsa.

Gülmezdjm galiba