İntihar düşüncesini nasıl susturabilirim?

Yaklaşık 5-6 sene önce bir kızdan hoşlandım adı x olsun (ilk sevgilim). Ve uzun sürmeyen bir dönemden sonra ayrıldık. Kız unuttu belki beni ama ben unutamadım. Birkaç ay önce arkadaşlarımla içmiştim ve masadaki arkadaşlar alkolün etkisiyle eski sevgililerini aradılar. O gece aniden geliştiği için şarj aletim yanımda değildi. Arkadaşımın evinde bir şarj aleti buldum ama adaptörü yoktu bende bilgisayara taktım. O arada tuvalete gidip geldim ve bizimkiler benim telefondan x kişisini aramışlar. Bende tam odaya girdiğimde benim telefonla konuşuyorlardı. Bi baktım x kişisiyle konuşuyor hemen elinden aldım ve telefonu kapattım yüzüne. Ardından beni 7-8 kere aradı ama kızacapını düşündüğümden dolayı ilk başta açmadım.(X kişisinin ailesi boşanmıştı ve kız mersine taşınmıştı, babası bizim mahallede yaşıyordu). Ve telefonu sonunda açtım ve dediki ben burdayım yanıma gelecek halin varsa gel. Ayaklarım kıçıma vura vura gittim ve elimi uzattım, kız elimi tutmak yerine bana sarıldı o an her şey o kadar güzeldiki ilk ve tek aşkım sonunda sevgimi görmüştü. O günden sonra tekrar konuşmaya başladık. Ben 1 ay sürmeden hemen mersine yanına gittim. Bi kaç hafta güzel ilerledik. Ondan sonra baya tartıştık saçama bir sebepten dolayı ve beni istemiyorsan ben hiç durmam dedim ve heryerden çıkardım, engelledim. Bunu yaparak kendimi avuttum bu sefer sen sildin unutacaksın diye kendimi. avuttum (avutamamışım). Bu ayrılık bana çok kötü geldi ve benim ilk ve tek sevgilim o kız oldu. Belki birisini bulursam unuturum dedim max 3 gün konuştum. Herşeyde onu istedim her yerde onu istedim. Ve asla hiçbir cinsel dürtü ile yaklaşmadım ve o gözle bakmadım. Saf duygumla sevdim. Ayrılığımızdan sonra kendimi toparlayamadım. Dershaneyi bıraktım, zevk aldığım hiçbir şeyi yapamaz oldum, para derdine düştüm ama asla kötü yola bulaşmadım, Allah'tan ailem maddi ve manevi destekte bulunuyorlar. Ama ben kafamdaki kendimi asma düşüncesini susturamıyorum. İntiharı her zaman saçma buldum. Tek sorun artık saçma gelmiyor.