Güncellemeler
+1 yıl
Yaşıtlarım gibi eğlenemiyorum. Bırak kız arkadaşı, erkek arkadaşım bile yok.
Ben depresyon ile başlayıp bipolar tanısı konmuş 21 yaşında bir erkeğim. 2022 Ekim'de depresyonla başladık. Hayatım altüst oldu.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
1Cevap
Öncelikle kendini , bu durumu kabullenerek başlamalı ve kendini sevmelisin. Sonrasında önce eskiden zevk aldığın şeyleri tekrar yaparak zevk alıyor musun bunu anlamalısın. Sonrasında yeni şeyler yaparak zevk aldığın şeyleri bulmalısın. Sosyalleşmeye çalışmanı kesinlikle tavsiye ederim. Sürekli bir umutsuzluk ve düşünce içinde olduğunu tahmin ederek düşünmek için kendine vakit ayırmayacak şekilde sürekli bir şeylerle uğraşmalısın. Bu bir süre bu şekilde ilerlemeli ki düşüncelerin azalsın. Sonrasında kitap okuyabilirsin, dizi-film izleyebilirsin, voleybol-basketbol gibi spor kurslarına gidebilirsin, vücut geliştirme yapabilirsin, ilgini çeken konu üzerine araştırma yapabilirsin… kendine sürekli bir şeyler üretmelisin. Bu süreçte ailenle vs sürekli bir diyalog ve sohbet içinde olmalısın. Önemli olan kendinle, yalnız kalmaman. Yaşadığın zorluklar ve problem olarak gördüğün şeylerden bahseder misin
Akademik olarak benden başarısız olan arkadaşlarım hayata atılmışken benim daha kabuğumdan çıkamamamı bir problem olarak görüyorum
Hayata atılmaktan kastın ne peki?
Bazıları evlendi. Bazıları tıp bölümünde okuyor.
Spor salonuna ve markete gitmek dışında evden dışarı çıkmıyorum.
Ben şeyi anlamadım. Kendini arkadaşlarınla kıyaslıyorsun ama onlarla aynı şartlar altında yaşamıyorsun. Depresyon , bipolar gibi hastalıklar hakkında araştırma yapmış biriyim, ilgimi çekiyor çünkü. Ve ne kadar zor olduğunu biliyorum. Kendini neden birileriyle kıyaslama ihtiyacı duyuyorsun? Evet hastalığın olabilir ama sonuç olarak bu, senin istediklerini yapmana , sosyalleşmene sence engel mi? Bence kendi kabuğunu kendin örüyorsun, farklı olduğunu düşünerek
Neden çıkmıyorsun peki? Ara sıra parka gitsen kola-çekirdek yapsan. Ya da avmye gidip mağaza dolaşsan… kardeşin falan var mı
Evet benden az küçük kardeşim var
Çocukluğumdan beri asosyalim. Kimseyle normal konuşamadım hep az konuştum.
depresyon dediğin zaten hiçbir şeyden zevk almamak
Tamam kabul de. yok mu bunun bir çözümü? Umutsuzluk abidesiyim resmen.
valla çözümü bilen varsa bana da söylesin, benzer durumdayım