Sürekli mutsuz, depresif, kimseyle konuşmak istemiyorum. Hep dalgınım, sürekli yalnız kalmak istiyorum sadece yalnızken iyiyim. Bazen insan içine çıkıyorum herkes gülüyor eğleniyor, konuşuyor vs ben sanki orada değilim ilgimi çekmiyor, gülmüyorum, olay anlatıyorlar kaçırıyorum anlamıyorum dinlemiyorum dinleyesim falan yok. Sessiz pasif kalıyorum, konuşmaya enerjim yok ki, konuşacak bişeyim de yok. Bu hep bugüne kadar böyle oldu düzelmiyor hiç. Bunları yaşayınca da kendimi garip tuhaf hissediyorum bu yüzden hep yalnız kalmak istiyorum.
Sosyal kaygı, yaygın anksiyete, takıntı var hep ama bu yaşadıklarımın tek sebebi bunlar olduğunu sanmıyorum sanki altında başka bişey varmış gibi geliyor. 30 yaşındayım hiç sevgilim bile olmadı olması içinde artık uğraşım yok çünkü enerjim sıfır. C n s ellik desen zaten yok ölü gibiyim aynı yeminle ruhum ölmüş gibi hissediyorum. Bu yüzden evliliği düşünmüyorum çünkü daha çok sıkıntı yaşarım bu halde ve karşımdaki kişiye de bunları yaşatmak istemem. Sevgili olaylarına da bu yüzden bulaşmıyorum. Bu halden çıkmadıkça gönül işleri yasak. Sadece bu değiş bütün hayatımı erteliyorum her şeyi erteliyorum yaşamaktan hiç keyif almıyorum. Altından kalkmayı çok istedim ama yalnız olmuyor. Her daim bir rol model ve ya dost arkadaş yol gösteren bir rehbere ihtiyacım var sanki. Üniversite 2 ye kadar okumama rağmen hayatım bomboş geçti ve geçiyor hala.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer