Sosyal fobisi olup da kurtulan var mı?

Ailem çok baskıcı yetiştirdi beni varsa yoksa okul başka yere solmaz, sosyalleşmeme arkadaşlık ilişkileri kurmama dahi müsaade etmezlerdi, hep tetikteydiler, insanların hepsi sanki bana zarar verecekmiş gibi izole yetiştirdiler o sebeple bende de her ne kadar öyle düşünmesem de onların düşünceleri bilinç altıma işlendi üniversiteye gittiğimde insanların ne kadar rahat olduğunu gördüm herkes kendini önceliyordu, herkes kendi keyfine göre takılıyordu. Bense insanlardan ürkerek onların bana zarar verebileceğini yanlış yola teşvik edebileceğini düşünerek mesafeli geçirdim hep. Kısaca ailem başardı onların istediği kişiye dönüşmüş oldum. Çok kötü bir şey sosyal fobi.

Neredeyse tamamen yendim diyebilirim. Sadece hissettiğim tek şey anksiyetem yüzünden 5 6 senemin çöp olmasının acısı. Şu an kendimi yeni yeni emeklemeye daha sonra da yürümeye hatta koşmaya başlıcak bir bebekmiş gibi hissediyorum. Hayatı eski kendimin gözünden farklı olarak tekrardan keşfetmeye, anlamaya çalışıyorum. Ama 18 yaşımda olmama rağmen bir kere bile arkadaşlarımla dışarıda eğlenememiş olmamın, sevmeyi ve sevilmeyi hiç yaşamamın eksikliği berbat hissettiriyor. Şimdi de bu yüzden arada bir depresif hissettiğim anlar oluyor.