Size bir çocukluk travmadan bahsetmek istiyorum?

12 yaşındayken ben bir trafik kazası geçirdim bisikletliydim ve karşıdan karşıya geçmek için arabaların geçmesini bekliyorken o sırada yanıma sağ tarafımda süratle ilerleyen bir bisiklet bana doğru yaklaşıyordu benim de kurtulma şansım yoktu frenim yok diye seslendi ve ben öylece donup kaldım bana çarptı ne yazık ki ve ben yola savruldum bisikletimle o sırada serçe parmağım bisikletin herhangi bi kısmında sıkışıp kaldı ve çok şiddetli bir acı hissetmistim o kadar siddetliydi ki parmağım koptu sandım kış ayıydı hava da çok soğuktu elimde eldivenlerim vardı parmağıma bakmak için eldivemi çıkardım ve parmağımın morarmış ve şişmiş olduğunu gördüm aynı zamanda uyustuştuğunu farkettim sonra hızlı bi şekilde eve doğru gittim ağlaya ağlaya eve varınca anneme söyledim annem görünce verdiği tepki şuydu şişmiştir sadece o geçer merak etme bı şey olmaz falan ben de annemi dinledim şişmiş geçer dedim iyileşir dedim ve geçmesini bekledim derken bekledim bekledim sonra parmağımın ucunun bükük kaldığını farkettim yine anneme söyledim bu seferde şey demisti sistigi için öyledir kendiliğinden düzelir merak etme diye ya da bı bezle sar düzelmesi için falan ben de annemi dinlemeye devam ettim ve şu an 19 yaşındayım o parmak için ne zaman kendi başıma doktora gittim o zaman tendonunun kaza sırasında koptuğunu ve yamuk bı şekilde kaynadigini öğrendim ve tedavisi içinde cerrahi bı operasyondan geçmem gerektiği belirtildi ama iyileseceginin bı garantisinin olmadığı da söylendi ve o yaşımdan kalan bu travmam hayatım boyunca hep benle kaldı hiç geçmedi şu an bile ne zaman parmagimi bu şekilde görsem o kaza anı aklıma geliyor henüz ameliyat olmadım olmayı düşünüyorum ama hazır hissetmiyorum kendimi sizce böyle bı durumda nasıl bi yol izlemeliyim hayatımı yeniden düzene sokmak için saygılarımla...