Çocukken yaşadığınız bir travma anlatır mısınız?

Kuzenimin tuzakları daha büyük olarak demek ki ilk gördüğünden beri planlamış bu kızı tuzağa düşürecem yalandan abla dicem kandıracam tam telefonu alırken o elimle onu tutacam ilk sonra öbür elimle tutacam ırzına geçecem korkutacam falan Allah izin vermedi ilk uyandım kaçtım ikinci de 2 yıl geçmiş galiba ikinci defa deniyor bu baya ağır oluyor ben kızı beklemeye orada bekliyorum ki hatırlıyorum ailem yok akrabalar var kardeşi tarafından çağrıldım telefon görme bahanesiyle o büyük bir plandı artık iki sene önce mi? planladı o zaman demek ki öyle hedefine ulaşır gibi oluyor gözlerime bakıyor seziyorum başımı çevirdim yine baktı baktıktan sonra sağ bacağımı taciz etti zorla sonra kardeşi geliyor ve diyor ki ne yapıyorsunuz burada galiba bu arada bence tacizi görmüyor çünkü tam yapmış o an sadece zorla tuttuğuna kolumu şahit oluyor beni bırakıyor tokat atıyorum ağlıyorum annesine demeye çalıştı annesi inanmadı sonra bende titriyorum kardeşi ilk defa insan oluyor diyor ki yanına gitme bu arada ilk olayda o evcilik oyunu demeseydi belki de planlamazdı orada ilk denemezdi bu arada odalar farklı ama yer aynı üst kat ben zaten kötü durumdaydım onun için yapıyor sonra bence aynı sene bayramda ben rahmetli kuzenimi oynatıyordum güldürüyordum o alt kat herkes görünen yer oda beni izliyordu girdi içeri tacizler etti ben korkuyordum sonra kapı açılıyor bırakıyor sonra hep uyanıyordum izliyordu sonra arkadaşıyla 1 sene sonra plan kuruyor sezdim çünkü bu sınavı hep veriyorum o yüzden iyi biliyorum arkadaşı baya baktı haddinden fazla sezdim gittim süzdü sonra baya sene sonra arkadaşıyla plan kurdular beni kurtaran kardeşinin düğünü arkadaşı bir kere daha denedi sezdim 4. yol kesmede eski anı canlandı hep sinirli baktım kurtuldum kuzenimden şüphelendim ve oda denedi 3 yıl içinde 4 kere en son büyük tuzak kurdu kardeşi yoktu o zaman hamileydi ama eşi geldi cenaze evine sezdim aynı yerde ikinci göz temasında ikinci tuzağı istiyor ve aynen öyle oldu kurtuldum Allah'a şükürler olsun ki

Benim aslında uzun bir hikaye kısa ve özetle söyleyim küçükken büyük bir travma geçirdim ben büyüyene kadar annemle babam hergün kavga ederdi eksik olmazdı sanırım, annem bana bakmadi diye 3 yaşındayken ciddi havale hastalık geçirdim sonra duyma engelli oldum az duyuyordum büyüyünce normale döndüm. Yani küçüklüğüm zor zamanlar geçirdim.
Baban seni hevesini kırmış eğer baban senin düşüncelerini duygularını önemli duyuyor olsaydı senin bilincini güven yerine gelirdi hedeflerini degerlendirirdin.
Her anne babalar iyi niyetiyle çocukların düşüncelerini önem vermek yerine kendi doğru yanlışları kendi düşünceleriyle kendi değerleriyle inanırlar çocuklara aktarır. Büyüyünce travma etkiler.

Şu ana kadar hayatımda benim üzerimde travma etkisi yaratabilecek herhangi bir olay yaşamadım, yaşamam da umarım ancak travma yaratmaya müsait olan bir durum yaşadım lisedeki bir öğretmenim tarafından. Neyse ki sonucunu onun aleyhine kullandırtabilerek okuldaki diğer öğrencileri de ondan koruyabilmiş oldum

Ablam kuzenimle olduğumuz odaya kedi atıp kapıyı kilitlemişti o gün bugündür kediden korkarım. Hayır söylüyorum kabul de etmiyor, kendisi de kediden korkar çocukluk işte 😄😄