Kendimden korkuyorum, sizce çok yaşar mıyım ben?

Yalvarıyorum kötü şeyler yazmayın. Umarım sorumu kaldırmazlar, düzgün bir dille yazmaya çalışacağım kimseye kötü örnek olmak istemem. Akli dengemi yitiriyorum artık, şu an yazabiliyorum ama günün yüzde doksanı kafayı yemiş halde geziyorum. Her gün ölümü düşünüyorum. Sürekli ölümle ilgili dürtüler geliyor, artık onları tanıdığım için kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum. Ama ya bir an gelir de sakinleşemezsem? Ben bunu daha önce yaşadım, kontrol edemedim, neredeyse ölecektim. Ya yine olursa, bu sefer ölürsem? Aileme ne olacak? Akıl sağlığım her gün biraz daha kötüye gidiyor. Doktora gitmem gerek acilen, şehir dışında, gidemiyorum. Sigara içiyorum, deli gibi kahve içiyorum. Uyumuyorum. Yemek yemiyorum. O kadar çok ağlıyorum ki her gün, gözlerim acıyor artık. Ama sonra çok fazla gülüyorum. Etrafımdakiler anlayamıyor artık enerjik miyim mutsuz muyum. Kendimi ölüme yaklaştıracak şeyler yapıyorum durmadan. Çok fazla ilaç içiyorum. Çok. Bir sürü ağrı kesici, mide ilacı, grip ilacı, tiroit hastası olmadığım halde tiroit ilacı. Ağrım olmasa bile. Ama zaten ağrıyor her yerim. Başım dönüyor. Kimse dinlemiyor, kimse umursamıyor beni. Sizce ben çok yaşar mıyım? Çok korkuyorum artık. Kendimi denetleyemiyorum. Ölür müyüm bu gidişle?
Güncellemeler
+1 yıl
Ben abartmıyorum. Buraya yazınca ilgi çekmek istiyor ya da abartmış uydurmuş olmuyor. Ben gerçek hayatımda annem dahil kimseyle konuşamıyorum. Doktor dinliyor bir tek. Annem üzülüyor anlatınca. Arkadaşlarım da terk eder. Ben çok dolduğum için yazdım sadece. Yazmak iyi geldiği için. Abartmıyorum. İlgi de istemiyorum. Sadece rahatlamak için yazdım. Çünkü konuşacak hiç kimse yok hayatımda. Ölsem annemden başka kimse fark etmeyecek neredeyse.
Kendimden korkuyorum, sizce çok yaşar mıyım ben?
Cevapla