Takıntılarım Hayatımı Zindan Ediyor

Sizde de var mı böyle durumlar?

Çocukluğumdan beri hep garip bir kusurluluk hissi ve sonsuz saçma bir telafi çabası. 8 yıl anoreksiya nervoza. Ve yeme atakları. Şimdi 27 kilo almış ben. Saçma sapan yıllarca yediğim domatesin bile kalorisini hesaplarken babamın kaybından sonra işler tersine döndü 1 yılda yemediğin şey kalmadı ve kilo aldım haliyle. Şimdi birisi şişko dese günlerce düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi.

Diyetteyim yine
Takıntılarım Hayatımı Zindan Ediyor

Kendimi sürekli obez hissetmekten ve insanların şakasına bile kilomla dalga geçmesini çocukluğumdaki gibi taşıyamıyorum. Her anım kilomu düşünmekle ve bol elbiselerle kendimi gizlemekle geçiyor. Birisi şişmansın dese günlerce düşünüp ağlamaktan alıkoyamıyorum kendimi her anım bununla. Kurtulmak istiyorum.

Burası benim sığındığım bir yer oldu

Evet iyi de hissetsem kötü de hissetsem buradayım. İnsan kötü hissettiğinde gidemez ki her yere, kabul ettiremez kendini. Kaçıp kurtulmak ister ama bulamaz bir çıkış kapısı, içindekiler büyür durur. Kimseleri de bulamaz anlayan. Hani çok paylaşım yapıyorum ya hislerimi ve kendimi dışarı da buradaki kadar rahat ifade edemediğimden. Hele ki şu zor günler de daha da iyi oluyor burada olmak, kendi dışarı hayatım da bu kadar aktif olmuyorum, burada kendimi daha iyi hissediyorum.

Hep balonlar var🎈 belki dikkatinizi çeker. Çok güzeller onlar, özgürlüğü simgeliyor. Belki bir gün benim de ipimi keserler, salıverirler. Özgürlüğüme uçarım ben de. Çünkü bu düşüncelerle tutsak olmak çok zor..

Takıntılarım Hayatımı Zindan Ediyor
Cevapla