Tırnaklar... Tırnak yemek..

Ilk bencem bu, umarım hoşunuza gider..

Konumuz, tırnaklar.. Şu aralar bir kadının sürekli bakım yapmasını düşündüğüm bir bölüm..

Evet, dediğim gibi ellerin güzel olması, tırnakların bakımlı ve güzel olması bir bayanda çok önemli bir unsur, unsurmuş meğersem..

Ben 6 yaşımdan beri tırnaklarımı hep yedim, nedensiz bir biçimde. Ailevi bir sorunum yoktu, çocukkende az çok hatırlıyorum iyi bir psikolojim vardı herhalde, mutlu bir çocuktum fakat ne olursa olsun endişelendim mi, teleşlandımmı o eller ağzıma istemsiz bir şekilde gidiyordu..

Küçükken de annemler hep derdi

Ne güzel ellerin, ince uzun parmakların var. Yeme, bak çirkin elli kızı istemez.

diye.. Çocuk ruhu, banane diyip geçiyordum.

Ne zaman canım sıkılsa tırnaklarımı yiyerek zaman geçiriyordum, daha sonra tırnak altındaki o çıkan şeytan etlerinide koparmaya başladım. Ilk başlarda fazlasıyla acıyordu, kanıyordu. Fakat umursamıyordum.

Daha sonra kafaya takmaya başladım, 14-15 yaşlarımda. Oje süremiyordum çünkü. Sürünce berbat duruyordu.. Acı oje gibi şeylere başvurdum, hiçbiri işe yaramadı..

Artık tırnaklarım kabuk kabuk olmuştu ve tırnakta deri denen birşey kalmamıştı. O yan etlerinide yemeye başlamıştım çünkü ve tuhaf bir şekilde acı hissetmedim bir süre sonra..

Geçen ay annem yine aklıma girdi, yeme çok büyük hediyem var diye. Merak ettim denedim şansımı.. El kremleri, bakım yağı falan aldım kendimi heveslendirmek için.. Tırnağımı yiyesim geldikçe el kremi sürüyordum..

Tırnaklarımın önceki hali;

Bu da şimdiki hali;

Tamamiyle kafanızda biten birşey, her yemeniz geldiğinizde aklınıza nail art yapılmış tırnakları getirin.

Teşekkürler..