Toplumca Bilinçleniyoruz: Depresyondan Korunmanın Yolları Nelerdir?

Merhaba!

Günümüzde her 100 kişiden 4'ü depresyonla boğuşuyor. Ama ben sevgilimden ayrıldım yeaa dapresyondayım tarzı kendimizin ruh halimize yakıştırdığı buhranlardan bahsetmiyorum. Gerçekten teşhisli depresyon hastalarına ait bir veridir bu. Peki bu kadar sık karşılaştığımız belki de uğruna hayatımızdan edecek kötü hastalık Şerafettin'den nasıl kurtulabiliriz? Kendimizce neler yapılabiliriz? Hadi gelin beraber bakalım.

Acıların çocuğu modundan derhal çık!

Biz toplum olarak kendimize biraz acıyan bir milletiz. Özellikle şu son 16 yıldır böyle. Mesela sevgilimizden ayrıldık hemencecik bağlıyoruz Küçük Emrah'a, Bergen'e. Zaten moralimiz bozuk ve biz daha bozuyoruz. Yani batan gemiye kovayla şu doldurmak gibi bir şey bu! Yapmayın kendinize bunu.

Peki ne yapalım?

Diyelim ki yıkıcı bir olay yaşadınız. Tabi olayın yıkıcılığına göre değişir bu. Ama genel geçerli şeyler var. Mesela sürekli düşünmeyin o olayı. Tamam cidden "demesi kolay" diyorsunuz, çok haklısınız, inanılmaz haklısınız. Ama ne demişler "zoru anında başarırız, imkansız zaman alır" ya bizim ecdadımız karadan gemi yürütmüş biz bunu mu yapamayacağız. Biliyorum hala sürekli aklınıza geliyor. O an yaşadığınız, kafanıza takılan olayın zıttı size o olayı hatırlatmayacak bir müzik açın, film izleyin. Hangisini canınız istiyorsa onu yapın.

E zamlar art arda geliyor. Ayın sonunu getiremiyoruz!

Bu da hepimizin ortak sorunu arkadaşlar. Herkes bu durumdan şikayetçi. Peki bu durumda ne yapmalıyız? Kendimizi "benim elimde olmayan şeyleri dert ederek ancak kendime zarar veririm" şeklinde kendinizi telkin edebilirsiniz. Tabi ki bu sizin aktivitelerinizi kısıtlayacaktır ama belki de ayağımızı yorganımıza göre uzatmayı öğretecektir bu yokluk bize.

Yeri geldiğinde birazcık polyyannacılık oynamaktan kimseye zarar gelmez.

Evet arkadaşlar halk dilinde bardağın dolu tarafını görün. Tabi ki size yalan söyleyenleri madalyayla ödüllendirmeyin "ay canııım iyi ki de kandırmışsın beni, zaten ben olsam ben de benim gibi kerizi kandırırdım" gibi demeçlerde de bulunmanıza gerek yok. Kendinizi suçlamayın. Bunun yerine bir yalancıdan daha arındırdım hayatımı diye kendinizi teselli edin. Unutmayın o sizi kaybetti.

İşin özü pozitif olmak. Pozitiflik sizi a noktasından b noktasına götürmez ama yeri geldiğinde hayat kurtarır.

Umarım faydalı bir bence ölmüştür. Günlük yaşamınıza dokunabilmiş sizi bir nebze de olsa teselli edebilmişimdir.

Not: Bu bencenin devamı gelecektir. Zira konu bu kadar kolay kesip atılacak bir konu değildir. Bencenin kısa tutulma amacı okunmasına teşvik etmek amaçlı olarak planlanmıştır.