Alzheimer Hastaları ve Dövme Arasındaki Bağlantı

Bugün gene herkes için özellikle belli yaşa gelmiş Alzheimer ya da Parkinson hastaları için yapılması çok uygun olan ve hatta bu kişilerin nerede ise belli bir aşamadan sonra hayatlarını kurtarabilecek olan dövmeden bahsetmek istiyorum sizlere. Bir anda Alzheimer ve Parkinson hastalıkları ile dövme ne alaka gibi geliyor insana. Ama şöyle bir düşündüğünüz zaman gerçekten hepsi birbirini tamamlayan unsurlar ve birbirlerini destekliyorlar.

Ve hatta ve hatta çok önemli rahatsızlıkları olup da yanında kimse yok ise kollarına yapılan bu dövmeler ile hayata tekrar insanlar dönüş yapabilir. TIP 1 diyabet hastası mesela kolunda bunu yazan bir dövmesi (mesela kodlama sistemi gibi) olsa o kişiyi yolda bilen kolundaki dövmeden yola çıkarak ne yapması gerektiğini bilebilir aslında. ya da yardıma gelen 112 aracındaki kişiler ilk önce dövmeye bakar ve öncelik sıralamasını ona göre yapabilir.

Tokat’ta özel eğitime muhtaç çocuklara “Sevgi İzi” projesi kapsamında dövme yaptırıldı.
Ünlü sunucu Müge Anlı tarafından zihinsel engelli, alzheimer veya benzeri rahatsızlıkları bulunan kişilerin bulunması için başlatılan “Sevgi İzi” projesi kapsamında Tokat’ta down sendromlu ve zihinsel engelli 8 öğrenciye dövme yaptırıldı. Bir eğitim ve rehabilitasyon merkezinde yapılan uygulamada öğrencilerin sol kollarına kaybolmaları halinde kimlik bilgilerine ulaşılmasını sağlayacak rakamlar psikolog eşliğinde yapıldı. Psikolog Cem Kutluhan, rehabilitasyon merkezine eğitim alan özel eğitime muhtaç çocukların kaybolmaları halinde kollarına yaptırılan dövme sayesinde bulan kişiler ve emniyet tarafından ailesinin rahatlıkla bulunabileceğini söyledi.

Diğer yapılan dövmeler ise tamamen kişinin kendi tercihi ve görsel amaçla yapılmış olması.

Özellikle gençler arasında çok yaygın bir şekilde dövme yaptırılıyor. Öyle ki bu işi tutku haline getirip vücudunun her yeri dövme yaptıran insanların sayısı da gün geçtikçe artıyor.

O kadar çok harfler, semboller ve resimler var ki bu konuda ne insanlar nede dövmeciler sınır tanımıyor. Elbette karar anında geçici ve sarhoş edici duyguların gözü karalığına yenik düşmemek gerek.

Seçmiş olduğunuz şey ne olursa olsun ani karar vermemek lazım. Çünkü bu yapılan dövmeler kalıcı olduğu unutmamak gerekiyor. Elbette ki her şeyin çaresi olduğu gibi bununda çözümü var ama silinme işlemi bir hayli zahmetli ve eziyetli. Bu dövmeler kişilerin kendilerini daha iyi hissetmek ya da çok sevdikleri için yaptırıyorlar. Bazen dövme yaptıran kişileri de anlamakta zorluk çekebiliyoruz.

Eleştiri oklarını birbiri ardına göndermekten kaçınmıyoruz. Ama ben elimden geldiği kadar bu olaya ön yargı ile yaklaşmama çalışıyorum. Herkesin kendi bedeni, kendi tercihi diye düşünüyorum.

Tüm bunları yazarken bir yanda da dövmeyi acaba ilk kim, nerede buldu diye merak uyandı. Ve bu konu hakkında biraz araştırma yaptım ve sizler ile de paylaşmak istedim.

Dövmenin tarihçesi 12. yüzyıla kadar uzanıyor. 19. yüzyılda bazı Avrupa meslek grupları, birbirlerini tanımak adına yapmıştır.

O yıllarda Eski Yunanlılar, Germenler, Galyalılar ilk kullananlardır. Yine çok eski tarihlere gidecek olursak, Yeni Zelanda'da ilk olarak yüze uygulanmıştır. Kadınlarda güzellik, erkeklerde savaşı ve cesareti temsil etmiş bu dövmeler.

Daha sonraki zamanlarda yüzdeki dövmeler bedene geçiş süreci yaşamış. Yeri gelmiş, deriyi iyileştirmek amacı ile yapılmış. Yeri gelmiş, derinin içine dikilen simgeler tercih edilmiş. Uzun bir tarihi geçmişi var anlayacağınız. Beden üzerinde aklınıza gelebilecek her yerde dövmeler kullanılmaya başlanmış. Ve hatta sıkı durun şimdilerde de moda olan göz akı bile tamamen boyanmış.

Bunu da çok eskilerden Pazırık Kurganında Dövmeli Mumya Örneklerinde görmek mümkündür.

İlerleyen zamanlarda bu işi bir sanat olarak gören ülkeler olmuş. Bunların başında Japonlar ve Araplar geliyor. Bir dönem Roma'da suçlu ve kölelerde sosyal sınıfı belirlemek adına tercih ediliyormuş mesela. Statü göstergesi, bedeni süsleme arzusu ve hatta dini inanışlar ilk çıkış sebepleridir. Elbette ilkel yöntemler ilk zamanlar çok can yakmış. İlk elektrikli dövme ise Amerika'da ortaya çıkmıştır. Kısacası, farklı hikayeler, farklı tercihler, ve farklı kültürler içindeki gizli anlamları ile dövmeyi günümüz koşullarına kadar taşımışlardır.

Dövmenin tarihçesinden sonra gelelim asıl meselemiz olan Alzheimer hastalığına. Dünya genelinde 65 yaş ve üzerindeki kişilerde çok sık rastlanmaktadır.

Ama genç yaş Alzheimer diye de bir şey var bunu unutmamak gerekiyor. Maalesef görülme sıklığı da giderek fazlalaşan bir hastalık türü. Alzheimer hastalığının nedeni hala tıbben tam olarak bilinememektedir.

Alzheimer hastalığı beyin hücrelerinin erken ölmesi ile birlikte kendini göstermeye başlayan bir hastalık türü.

Geçmişi çok iyi hatırlayan hastalar, başlangıçtaki küçük unutkanlıklara pek kafa yormuyorlar. Aldıkları notlarla, listelerle idare ediyorlar. Ama ne yazık ki hastalık çok sinsice ilerliyor.

İlk zamanlarda minicik olan unutkanlıklar, giderek yerini yeteneklerini, becerilerini, bildikleri dilleri unutmaya kadar götürüyor ne yazık ki.

Kendi evlerinde, hatta evdeki odaların bile yerini hatırlayamaz hale geliyorlar. Ve tek başlarına kapının önünde iken bile sık sık kaybolabiliyorlar. Karar veremiyorlar, en son aşamada artık çocuklarını bile tanımamaya başlıyorlar. Ve ister istemez bu durum zihinsel sorunlar ile mücadele eden hastaların yaşam kalitelerini de ele geçirmiş oluyor. Belli bir süre sonra tamamen bakıma muhtaç hale geliyorlar.

Günümüz tıbbında dahi bu hastalığın henüz çaresi bulunamadı ne yazık ki. Bu hastaların iyileşmek gibi bir lüksleri de bulunmuyor.

Şu an bizim tıbbi imkanlarımıza göre bu zor süreci yavaşlatabiliyorlar o kadar. Eninde sonunda kaçınılmaz son. Tabi ki bunu çeken ve yaşayan bilir, ne kadar zor olduğunu. Bizlere de ancak karşından empati yapmaya çalışarak onları anlamak düşüyor.

Alzheimer, sadece yaşayan kişiyi değil, aile ve yakınlarını da her anlamda zorluyor.

Alışmak ve baş edebilmek adına aileler sürekli bir mücadele etmek durumunda kalıyorlar. Şöyle bir düşünün genç bir kız yaşlı Alzheimer hastası (siz bilmiyorsunuz hasta olduğunu) annesi dövmeciye getirse ne düşünürsünüz? Ve o kızın yüzündeki o endişe dolu ifade bizlere ne düşündürür?

İlk etapta kulağa sıra dışı bir şey gibi geliyor. Ama ne yazık ki hayat şartları Alzheimer ve dövme ikilisini bir araya getiriyor. Bir anda hayatın acımasız yüzü ile karşı karşıya geliyorsunuz. Hiçbirimiz ne zaman başımıza ne geleceğini bilemeyiz. Başımıza gelen olaylar sebebi ile ne zaman, ne yapacağımızın bir garantisi yok.

İzleyenler çok iyi bilirler bende izledim bu filmi İncir Reçeli 2 (tavsiye ederim). Bu film aslında tamda buna konumuza uygun bir film.

O ana kadar dövme, belki hiçbirimiz için bu kadar önemli değildi. Çoğu kişinin bunu sadece keyfi olarak tercih eden bir beden süsü olarak kullanıyordu. Genç neslin yaptırmak isteyip de ailelerinde genellikle karşı çıktığı bir görsel imge. Bunun bir amaca hizmet edebileceğini anlamanız için bu filmi izlemenizi şiddetle tavsiye ederim.

Bu filmi izleyen arkadaşlar bu sahneyi mutlaka hatırlayacaklardır. Alzheimer hastalığına yakalanan annesinin koluna dövme yaptırmaya gelen kadını.

Hayata hep ön yargıyla bakmamamız gerektiğini bize o kadar güzel anlatıyor ki bu film. İşte yaşlı bir kadının koluna yapılan dövme de bunun en güzel örneklerinden bir tanesi. Çünkü kolunda evinin adresi yazıl. Kaybolduğunda tek yapması gereken, kolunu sıyırıp dövmesini göstermek.

Ben 45 yaşındayım ve bazen isimleri olayları unutabiliyorum. Hatırlama güçlüğü yaşıyorum. Beki aranızda ismini dahi hatırlamakta güçlük çeken var. Zihinsel engelliler ve Alzheimer hastaları da.

İşte isimlerin kola yazılması ve hatta adresin dövmeyle bedene işlenmesi, onlar için hayat kolaylaştırabiliyor. En azından kayboldukları zaman kim olduklarını ve hatta nerede oturduklarını bulanlar tarafından bu dövmeler sayesinde bilinebiliyor. Evlerine dönmelerin daha kolay oluyor. Bunu aslında bir sosyal sorumluluk projesi kapması adı altında uygulayan dövmeciler var. Buradan onlara sonsuz minnetlerimi sunuyorum. Mesleklerini yaparken, onların sessiz çığlıklarına duyarsız kalmadıkları için.

Umarım bu tarz hastalıkları hiç birimiz, hiçbir yakınımız, eşimiz, dostumuz yaşamaz. Bundan sonra da insanları yargılamadan önce şöyle derin bir nefes alıp düşünüp öyle hareket etmekte fayda var.

Çünkü hayatımızdaki hiçbir şey sebepsiz değil...

Orta yaşlarda önlemini al, Alzheimer'dan korkma...

Sloganı ile sizlere veda ediyorum. Dostça ve sağlıcakla kalın...