Çok küçüktüm, ebeveynlerim ısrarlarıma karşı koyamadı ve oruca niyetlendim. Ağzımdan gelen açlık kokusunu ilk hissetmemle çok utandım, '' biri hisseder mi acaba? '' diye düşündüğümü hatırlıyorum, hem de henüz 7 yaşında ve birinci sınıfa gidiyordum o zamanlar. Anneme koşarak gelip sordum '' bu koku nedir? '' diye. O da bana '' şimdi öğrenmeye başlıyorsun, açlık kötü değildir, birçok şeyin farkında varırız. Bugün bunun farkına varmışsın, o koku herkeste var, sakın utanma. '' Sihir gibiydi bu sözler...
Zaman içerisinde yemeden durabilmeyi, sabredebilmeyi, besinlerin gerçek tadını, ölçülü yemeyi, haddi aşmamayı ve daha evvel hissetmediğim farklı farklı duyguları fark etmeye, naçizane, öğrenmeye başladım ve hala öğreniyorum. Ne kadar yapabiliyoruz bilemem elbette, Rabbim Ramazan ile birlikte birçok şeyin farkına vardığımız ve ibadetlerin hakkını verebildiğimiz bir ay ve yıl nasip eylesin.Sizler Ramazan'da nelerin farkına varırsınız?
Bir ailenin öğretmesi gereken en temel şeylerden birisi, bu özellikler. Çok şükür soru ve bencelerinizin kaldırılmasından fenomenliğe kadar yükselmişsiniz. Umarım bu tarz bilgilendirici ve düşündürücü sorularınızı daha sık görürüz.
Ramazanda ruhumuzun asıl gıdası olan Kuran'ın önemini, ibadetlerin bize verdiği huzrun güzelliğini fark ederiz. Adeta ahiretimiz için çalışır, çabalarız. Bunun sadece bir ay sürmesi, koskoca bir ömrün karşısında ne kadar az olsa da gözle görülebilir bir değer kazandırdığı da yadsınamaz bir gerçek ☾
O yaştan hissettikleriniz aslında hakikatın ta kendisi. Aslında küçüklük ne güzel bir şey. Saf arı Duru masum duygulardan oluşuyor ve içinde hiçbir kötülük yok. Sadece gerçek olduğunu hissediyorsun yani hakikati görüyorsun. Bunu hissetmek anlamak idrak etmek ne kadar güzel bir şey.
Nedense bu sene Ramazan'ı Şerif sanki boynu bükük gibi kaldı. Ne bileyim eskiden gelişini dört gözle beklerdik bir maneviyatı bir kokusu olur ve hissederdik.
Bugün esnaflardan market alışverişi yaptım. Velhasılı sohbet ettik ama kimsede keyif yoktu. Bir durgunluk vardı. Sanki Ramazan manevi atmosferi kaybolmuş gibiydi.
Allah razı olsun kıymetli sözleriniz ve iştirakınız için.
Çocuklukta hakikaten '' arı '' duygularla bezeniyor her bir yanımız, sonrasında anlıyoruz kıymetini. Hayatta bazı şeylerin kıymetini sonradan anlamak biraz güç bir durum, ama bu fıtratta anlamak varsa, özlemek de var, hamd etmek de şükür etmek de elhamdülillah. O açıdan güzel bakalım güzel olsun ^^
Esnaf maalesef o durumda, dün ve evvelsi gün hem kendimiz, hem de bir aile büyüğü için pazara gitmek durumunda kaldım. Yaşı henüz genç olan ve yıllardır ekseriyetle yeşillik, salata malzemesi satan delikanlı ben fiyatı sorunca '' hocam ben almam, ben almam bu fiyata, halden aldım 12.5'a, işte satamıyorum marulu 15'e. Bak ben almam bu fiyata bunu '' deyince kendi de ben de çok duygulandım... Bu böyle olmamalı inanın ki, elbette söylenecek çok şey var, değinilecek çok nokta var ama müslüman bir ülkede bu ilerleyiş bu şekilde olmamalı...
Rabbim Ramazan'dan nasiplenenlerden eylesin. Amin, bilmukabil, size de hayırlı geceler ve akabinde sahurlar diliyorum.
Estağfurullah. Rabb'im hepinizden ebeden razı olsun inşallah. Her şey Mevla' nın taktiridir. Ol der oldurur. Öl der öldürür.
Veren dw O, alan da O... Nasibimize ne var ise ona talibiz. Bir şey olmuyor diye de nasipsizlik olmaz o vakit. Nasipsizlik dâhi Nasibimizdir. Demek ki hasenemize de o yazılmış.
Güzel bakan güzel görür. İnsan ne görmek ister ise onu görür. Yeter ki Mevla' m kalp gözümüzü kapatmasın.
Ramazan insanın sınır koyabilme yeteneğini geliştirdiğini düşünüyorum. Niyet etmenin başarıya yaklaşmak olduğunu. Nefisle mücadele konusunda niyetin önemini gibi...