İlahi adalet gerçekten var mı, aldatan ilk aşkım acımı bir gün çeker mi?

İlahi adalet gerçek ama bizim arzularımıza ve keyfimize göre işlemez. Görünmeyeni gören, bilinmeyeni bilenin adaleti ile bizim adaletimiz bir olamaz. Sen sadece kendini haklı çıkaracak şeyleri anlatabilirsin, geçmişte başkalarına yaptığın kötülükleri unutabilirsin, hatta farkında bile olmayabilirsin, biz bunu bilemeyiz, biz sadece senin anlattıklarını biliyoruz o kadar, insan kendini haklı çıkarmak için sadece işine gelen şeyleri anlatabiliyor ve hatta kendi de buna inanabiliyor, işine gelmeyen şeyler zihninin gölgesinde kalabiliyor, geçmişte yaptığı kötülükleri unutmuş olabiliyor ama yaratıcı her şeyi bildiği için onunla bizim adaletimiz bir olmuyor. Bir de Allah'ın bir ismi de Halim'dir, yani hemen cezalandırmaz ama cezayı da unutmaz. Senin başına gelenler yıllar önce yaptığın kötülüklerin sonucu olabiliyor. Ayrıca kuranda yazar, başınıza gelen her kötülük kendi nefsinizdendir der. Bir de Allah'ın tuzağa çekmek gibi bir özelliği var. Senin önüne yemleri dizer dizer, sen hayatım çok güzel gidiyor diye sevinirsin, demek ki ben çok doğru biriyim diye şımarırsın ve tam o sevincin zirvesinde Allah tepene çöker. O zaman ne kadar yalvarsan da, haykırsan da o acıdan kurtulamıyorsun. Yani birinin hayatının güzel gitmesi Allah'ın ona iyilik yaptığı anlamına gelmez, aksine bu onun kötülüğü için olabiliyor ve düşüşünü daha ağır yapmak için onu zirvelere çıkarmış olabiliyor. Sadece birinin hayatının iyiye gitmesi onun hayrına mı zararına mı olduğunu biz bilemeyiz. Sen sadece dua edeceksin, kötülüklerin için bağışlanma dileyeceksin, tövbe edeceksin ve gerisini Allah'a bırakacaksın o kadar. Kuranda da yazar, onlar unutunca biz her şeyin kapısını onlara açtık, yani bu kişilerin hayatı çok iyiye gitti, sonra onlar şımarınca Allah biz onları yakaladık diyor, yani azap ile tepelerine çökmüş ki bu kadar iyi şeyden sonra gelen azabın etkisi çok daha ağır oluyor. Ayrıca bu ayeti sadece başkaları için değil kendin için de düşünmelisin, senin de o adamla hayatın çok iyiye giderken düşüşün ağır olmuş, belki sen de unutanlardan biriydin. Kurandaki bu ayet bir topluluğun hayatının iyiye gitmesi onun hayrına olmadığını anlatan en net ayet :

Onlar, kendilerine yapılan uyarıları unutunca her şeyin kapılarını onlara açtık. Nihayet kendilerine verilenler yüzünden şımardıkları zaman onları ansızın yakaladık! Böylece onlar birden bire bütün ümitlerini yitirdiler. Sonunda zulmeden kavmin kökü kesildi. Her türlü övgü, âlemlerin rabbi olan Allah’a mahsustur. (Enam suresi, 44-45)