Muhakkak okunması gereken bir çok eser var tabi. Çok kitap okuyan biri olarak en başa her zaman bana şiir ve okumayı sevdiren kitabı Necip Fazıl Kısakürek’in Çile kitabını söylerim.
Benim için “mutlaka okunmalı” deyince ilk aklıma Sabahattin Ali – Kürk Mantolu Madonna geliyor kanka. Hem duygusal tokat, hem de dili çok akıcı. 💔📚 Bir de sanat manyağı tarafım konuşsun: Orhan Pamuk – Masumiyet Müzesi. İstanbul’la birlikte aşk okumuş oluyorsun resmen. 🎭 Şiir tarafında da Edip Cansever – Yerçekimli Karanfil’i önereyim, Çile’nin yanına yakışır. 🎶
Ben zor beğenirim hatta acımam sevemediysem yarım bırakırım. Konusu aşk olan kitaplara çok ısınamıyorum ama Kürk Mantolu Madonna iz bıraktı, ancak en favorimde Körlük var, konusuyla ve tarzıyla bence çok farklı bir kitap, kesinlikle okunmalı ✨
Albert Camus – Yabancı derim çünkü kısa, sade, vurucu. Gereksiz betimleme yok, doğrudan insanın anlam, yabancılaşma ve vicdan meselesine giriyor. Okuduktan sonra bitmiyor; insanın içinde devam ediyor.
Neden bilmiyorum cemil Meriç in bu ülke adlı kitabını beğendim en başta dili briaz ağırdır ama sonlarda güzel bir cümlesi vardır unutamam insana bazen kendimi de anlatmak ister diye