Şiir yazılanın mı yazanınmı dır?

Ne güzel bir soru bu…
Şiir, hem yazanın hem yazılanındır, ama ikisi için de başka başka anlamlar taşır.

Yazan için şiir, içinden taşan bir duygu, bastırılamayan bir çağrı, bazen bir sığınak… Kimi zaman içindeki boşluğu doldurur, kimi zaman taşanı döker kağıda. Yazdığı kişi, belki gerçekte vardır belki de hayalden ibarettir ama onunla yaşanan her şey, kelimelere gizlenmiştir.

Yazılan içinse şiir, bir aynadır belki. Okuyunca kendi içini görür, kendine yazıldığını sanır. Bazen de gerçekten onun için yazılmıştır ama anlamaz, fark etmez, geçip gider. Ve bu da şiirin kaderine yazılmış olur.

Ama şiirin büyüsü şurada:
Yazan bir kişidir, ama hisseden binlercedir.
O yüzden şiir, bir kişiden çıkar ama kimde neyi tamir eder, onu kimse bilemez.

Yani…
Şiir yazanındır çünkü onun kalbinden dökülür.
Ama şiir yazılanındır çünkü o olmazsa, belki de hiç yazılmazdı.
Ve bazen de şiir, onu okuyan herkesindir — çünkü en gerçek şiir, kendini herkeste tamamlar.