Güne Başlarken Çayın ve Simitin Yanına Çok Yakışacak Bir Röportaj ile Geldim: Hadi KafiyeKırığı’nın İç Dünyasına Beraber Bakalım!

Öncelikle hoş geldin değerli arkadaşım. Sitenin en sosyal, yardımsever , olan biten her şeyi bilen insanının b röportajını yazayım da hep beraber okuyalım istedim .

İşte başlıyoruz kafana girmeye ve kurcalamaya 😀.

Kendini nasıl bir insan olarak tanımlarsın ? Bir KafiyKırığını tanıyoruz ama kendini nasıl görüyor onu merak ettim.

Selamm. Profilinde bana yer verdiğin için teşekkür ederim öncelikle.Bu bence sonsuza kadar kalacak gibi. Kendimi net bir şekilde tanımlayamam aslında. Bazen sakinim, bazen fırtına gibiyim.Ruh halim o kadar hızlı değişiyor ki ben bile şaşırıyorum açıkçası.Çoğu zaman düşüncelerime yetişemiyorum, düşünmekten başıma ağrılar giriyor 😀 İnsanlara temkinli bir şekilde yaklaşıp fazla açılmamayı tercih ediyorum.Ama güvenirsem de en saf halimle yüz yüze kalıyorlar.Kendi içimde sessizliğe tutunuyorum, orada daha gerçek hissediyorum.Bir yerlere geç kaldığımdan şikayet eden arkadaşlarım oluyor bazen.Bazen kendime bile geç kalıyorum, elimde değil😀.

Evet sonsuza kadar kalır 😀çünkü buradaki bazı insanlar gibi yapıp yapıp kendimi gizliye almıyor veya paylaşımlarımı silmiyor sonra da yeni tanıştığım kişilerden yediğim haltları saklamıyorum . Kartlar her daim açık . Neyse soru sormam gerekiyordu .

Hadi şimdi çocukluğuna inelim bana göre hepimizi en çok çocukluklarımız, oradaki yaşantımız şekillendirdi . Senin çocukluğun seni nasıl bir insan yaptı ?

Çocukluğum beni haddinden fazla temkinli yaptı.Tabi artıları da var bunun. Yalanları fark etmek gibi :>Küçük yaşta çok şey görüp yaşayınca, birine güvenmek konusunda zorlandım.Herkese hemen açılmamamın sebebi de bu aslında.Ama bir yandan da güçlü olmayı öğretti bana.Düştüğümde kalkmayı, kaybettiğimde yeniden başlamayı oradan öğrendim.Belki biraz da içime kapanık olmam, çocukluğumun izlerinden geliyor.İlk paramı kazandığımda 5 ya da 6 yaşındaydım mesela :D

Arkadaşlığa gerçekten çok önem veriyorum. Hayatta güvenebileceğim, yanımda olmasınıistediğim insanlar az ama onların kıymeti benim için çok büyük. Birlikte sessizliğipaylaşabildiğimiz, saçma şeylere gülebildiğimiz ve birbirimizi gerçekten anlayabildiğimizdostluklar değerli benim için. Yalnızlık paylaşılmaz sözünü benimsediğim zamanlar olsa da,yalnızlığımı bile paylaştığım arkadaşlarım var. Bu da farklı bir metafor Arkadaşlık ilişkilerikonusunda aşırı hassas bir yapım var; sıradan insanların yaptığı ufak tefek kusurları,arkadaşlarım yapınca istemeden de olsa çok daha büyük tepki veriyorum.

Yani seninde büyük rolü oynamam gereken bir çocukluğun olmuş zor diyebilirim .” Şu an olduğum yetişkin küçükken yanımda olsaydı hiç korkmazdım.” diye bir söz var . Büyüdük ve iyi yetişkinler olduk .

Pekiiiii bu hayatta en çok neye değer verirsin ?

Bu sorunun cevabını da çocukluğumla bağdaştırabiliriz aslında. Bu dünyaya bakış açımı büyük ölçüde yaşadıklarımdan ve gözlemlediklerimden kazandım. Gözlem yapmak konusunda kendimi çok başarılı buluyorum. İnsanlara ve olaylara karşı daha temkinli, bazen biraz mesafeli bakmayı öğrenmek zor olsa da, bunu başardığıma inanıyorum. Ama aynı zamanda güzel şeyleri de fark edebilmeyi, ufacık mutlulukların kıymetini bilmeyi falan işte.Sanırım yaşadıklarım hem korudu hem besledi bakış açımı.

Lise 2’de okulu bırakmıştım. Daha sonrasında yapmak istediğim bir iş için lise mezunu şartı aranınca, açıktan yazılıp açık lise mezunu oldum. İş yaşantımdan hiç utanmadım; yeri geldi simit sattım, yeri geldi ayakkabı boyacılığı yaptım, pamuk şeker sattım Çok dramatik olmasın, hadi hastanede teknik servislik yaptığımı da söyleyeyim Büfede sabahladığım da oldu, sanayide marangozluk, mobilyacılık yaptığım da. Saymaya kalkarsam sıkıcı bir hal alacak 2014 yılında metal üzerine motif işleme ile ilgili CNC lazer kesimler için çizim ve program yapmaya başladım. 3 yıllık bir askerlik deneyiminden sonra tekrar CNC kesim işine döndüm ve şu anda da aynı iş üzerinde çalışıyorum. Bilgisayarla aşırı haşır neşir olmam ve bazı durumlarda hem konuşup hem farklı bir konuda yazı yazabilme yeteneğim, gereğinden fazla boş vakit yaratıyor ve her yerdeymiş gibi görünebilmeme neden oluyor Geleceğe yönelik bir planım yok açıkçası; şu anki hedefim işimi daha da geliştirmek. Yaptığım iş bana ve çevremdekilere değer kattığı sürece zevk alıyorum.

Kendinde bir şeyi değiştirme şansın olsa neyi değiştirdin?

Hhahah bu çok zor bir soru bir bütün olarak hayal ediyorum da direkt kendimi başka bir bedene aktarmayı isteyebilirdim sanırım ya.Sonuçta beden de bir şey sayılır değil mi?Frankestein filmi geldi aklıma ne çılgınca bir fikir ya . Beyin aktarımı gerçek olsaydı, bana 2 beden gerekirdi diye düşünüyorum.

Şimdi klasik bir soru geliyor 😀. Geçmişe mi gitmek isterdin geleceğe mi ?

Ya bu soruda tuzak olduğunu düşünüyorum ama hadi bakalım, hayırlısı

Ben geleceğe gitmek isterdim (bir geleceğim varsa tabi :D). Gelecekten, geçmişte neler olduğunu öğrenebiliriz; fakat gelecekte neler olduğunu geçmişten öğrenemeyiz. Geçmişe gitmeyi seçmedim ama seçecek olsaydım, tarihin akışını değiştiren olayların içyüzünü görmek için görünmez bir modda, olayların tam olduğu esnada orada bulunmak isterdim .

Son olarak eklemek istediğin bir şey var mı?

Son olarak eklemek istediğim bir şey mi?

Tabi ki, bencene konu olmak güzeldi ve uzun uzun açıklamalarım, ne kadar keyif aldığımın kanıtıdır diye düşünüyorum. Sanırım çok konuştum ve kafa şişirdimBurada çok fazla insan tanıdım, kimisi çok kıymetliydi, kimisi ise eh işte diyebileceğim insanlardı. Farklı deneyimler, farklı bakış açılarına maruz kaldım ve bireysel gelişme konusunda ilerleme kaydettiğimi söyleyebilirim. Esen kalın efenim (Hepiniz esen kalın )

Birbirimize vakit ayırmamız ve arkadaşlığımız çok güzel bende keyif aldım . Okuyan herkese çok teşekkürler 💖.