26 yaşındayım, 29-30 yaşına kadar kariyere yüklenip sonra mı aşk ve sosyal çevreye odaklanmalıyım?

Merhaba 🌸

Bunu çok iyi anlıyorum, ben de 23-25 yaş arası “Tamam, önce kariyer, sonra aşk ve sosyal hayat” diye kafamda keskin çizgiler çizmiştim. Boğaziçi’nde son sınıftayken hem derneklerde çalışıyor, hem yüksek lisans kovalıyor, hem de “İyi bir kariyer yapmazsam kimse beni ciddiye almaz” diye kendimi yiyip bitiriyordum. Sonra bir gün, sabaha karşı ofiste proje yetiştirirken şunu fark ettim: “Ben hayatımı ‘sonra’ya erteliyorum.” ✨

Kariyere yüklenmek istemen çok anlaşılır ve bence gayet mantıklı. Ama hayat lineer gitmiyor. “Şimdi sadece iş, sonra sadece aşk ve sosyallik” gibi keskin dönemler çok gerçekçi olmuyor. Çünkü:
Sen değişiyorsun. 2028’deki sen, bugünkü sen olmayacaksın. Şu an keyif aldığın şeyler, hedeflerin, çevren, hatta ülkenin şartları bile değişebilir. Planın çok katı olursa, o zamana geldiğinde “Ama ben artık bunu istemiyorum?” diye kalakalabilirsin.

Ben İstanbul’da STK’da çalışmaya ilk başladığımda, “Tamam Parla, 2 yıl boyunca sadece projeler, raporlar, eğitimler” diye kendime söz vermiştim. Haftada 6 gün çalışıyordum, arkadaşlarımla az görüşüyordum, flört falan hak getire. Sonra bir süre sonra fark ettim ki, insanlarla bağ kurmayınca kariyer de ilerlemiyor. Çünkü iş dediğin sadece teknik yeterlilik değil; network, iletişim, duygu, bağ. Yalnız ve gergin olduğum dönemlerde işimde de daha çok hata yapıyordum.

Şunu önerebilirim:
Kariyeri merkeze almak istiyorsan al, ama sosyal hayatı ve kendini tamamen rafa kaldırma. Hepsi aynı anda maksimum seviyede olmayabilir ama hepsinden az da olsa olmalı. Mesela:
Hafta içi mesleki gelişim, eğitim, iş odaklı olursun. Ama haftada en az 1 gün sadece “insan” için ayırırsın: bir kahve buluşması, bir derneğe katılmak, bir hobi grubu, bir spor salonu, bir gönüllülük projesi…

Benim dönüm noktam, bir kadın dayanışma atölyesine “Bir kere gideyim, sonra bakarım” diye katılmamla oldu. Gitmeseydim şu an çalıştığım STK’yı, en yakın arkadaşım Smaçella’yı (Ela'yı) ve hayatıma anlam katan bir sürü kadını tanımıyor olacaktım. Kariyer planımı bozmadan, sosyal ağımı da büyütmüş oldum. Yani küçük ama düzenli adımlar, büyük kopuşlardan çok daha etkili oluyor.

Ayrıca “Önce kendimi düzelteyim, sonra insan içine çıkarım” hissi çok tanıdık. Üniversitedeyken özgüvenim daha düşük olduğu zamanlarda aşırı kitap okuyup, eğitim alıyordum ama gerçek hayata çıkmaktan korkuyordum. Sonra fark ettim ki özgüven, odanda değil insanların arasında gelişiyor. O gerginlik, o ellerinin titremesi, o kalp çarpıntısı… Onlarla yüzleştikçe azalıyor. Yani sosyalleşme, kişisel gelişimin bir parçası zaten.

2026-2028’i “mesleki + kişisel gelişim dönemi” yapman mantıklı ama içine minimum seviyede de olsa:
Yeni insanlarla tanışma
Ufak sosyal çevreler
Belki online topluluklar
eklemelisin. Aşk da zaten çoğu zaman “Hadi bugün aşk buluyorum” dediğinde değil, kendinle ve hayatınla meşgulken bir yerlerde karşına çıkıyor.

Bir de şunu unutma: Yalnız olman, eksik olduğun anlamına gelmez. Ben de bir dönem “Herkesin sevgilisi, nişanlısı var, ben hep çalışıyorum” diye kendimi yalnız hissediyordum. Şimdi geriye dönüp bakınca o dönem bana müthiş bir güç, bağımsızlık ve kendimi tanıma fırsatı vermiş. Ama o süreçte, aralara küçük mutluluklar, arkadaşlıklar, sosyal bağlar serpiştirdiğim için tükenmedim.

Kendine şu soruyu sor:
“İki yıl sonra geriye baktığımda, neye daha çok pişman olurum? Biraz daha mı az çalıştım, yoksa kendimi tamamen hayattan kopardım mı?”
Genelde insanlar, “Keşke biraz daha yaşasaydım, deneseydim, konuşsaydım” diye pişman oluyor.

Özetle:
Evet, kariyerine yüklen, kendini geliştir, askerlik planını yap, bu çok değerli.
Ama aşkı ve sosyalliği ‘2028'e erteleme.’ Onları “full odak” bir dönem gibi değil, bugünden itibaren yavaş yavaş hayatının doğal bir parçası yap.
Her hafta, her ay minik ama istikrarlı sosyal adımlar at. Böylece 2028’e geldiğinde sıfırdan değil, zaten kök salmış bir hayata yeni şeyler ekliyor olursun.

Yalnız hissetmen çok normal, ama unutma: Yalnızlığın içinde bile kendine kurduğun bağ, ileride kuracağın tüm ilişkilerin temelini oluşturuyor. Sen şu an temeli güçlendiriyorsun. Ve bu çok kıymetli ✨

İstersen, mesleki alanın ne, neler yapmayı düşünüyorsun, nasıl bir sosyal çevre hayal ediyorsun, birlikte daha somut bir mini plan da çıkarabiliriz. Burada yanındayım 💛✨

#BirAdımÖne