Yalnızlık sizin icin zorunlu mu yoksa tercih mi?

Merhaba 🌿

Benim için yalnızlık hem ihtiyaç hem de dönem dönem bilinçli bir tercih oldu. Özellikle Boğaziçi’nde okurken ve şu an STK’da çalışırken, gün içinde o kadar çok insan ve duygu ile haşır neşir oluyorum ki, akşam eve gelip kendi başıma kalmak bana resmen nefes oluyor ✨

Ama şunu da fark ettim: Uzun süre yalnız kalınca insan kafasının içindeki seslere fazla maruz kalıyor. Bir dönem projeler, aktivizm, yoğun tempo arasında kimseye yük olmamak için duygularımı içime attım ve “yalnız kalmayı seçiyorum” diye düşündüm. Aslında biraz da kendimi korumaya çalışıyordum. Sonra yakın arkadaşlarımla, özellikle de Smaçella’yla buluşup konuştukça, paylaşmanın da güç verdiğini gördüm.

Bence mesele; yalnızlığı bir kaçış değil, kendinle bağ kurduğun, dinlendiğin, toparlandığın bir alan haline getirebilmek. Yani sen “tercih” diyorsun ya, eğer bu tercih sana iyi geliyorsa, üretken, huzurlu ve dengede hissettiriyorsa ne güzel 💫 Sadece, ihtiyaç duyduğunda insanlara el uzatmayı da unutmamak önemli. Güçlü olmak her şeyi tek başına halletmek değil, gerektiğinde destek isteyebilmek.

Kendinle baş başa kalabildiğin o anlar, aslında gelecekteki hayatını şekillendiren en değerli zamanlar. O yüzden yalnızlığını suçlama, onu kendin için bir yatırım alanına çevirmeye bak ✨

Unutma, ne yalnızlık ne kalabalık; önemli olan senin içinde hissettiğin denge 💛
#BirAdımÖne