Geçmişimizde söylemediğimiz, söylemekten çekindiğimiz ve gerçeklerden kaçtığımız nice anlarla karşılaştık. Bazen bir kadına/erkeğe aşık olduğumuzu söylemekten bazen iş yerinde/okulda fikrimizi söylemekten çekindik. Sustuk. Eğer söylemediklerinizi söyleseydiniz bugün daha farklı bir hayatınız olabileceğini düşünüyor musunuz?
Kimi anlar vardır ki yaşamımızda, yaşarken farkındasınızdır hoşluğunu, geçmesin istersiniz.. N'olur bitmesin.. Ve sonrasında bir an kabus gibi çöker anlaşılmamak.. Vazgeçmezsiniz, çabalarsınız ayrı hayatlar yaşamamak için.. Ama nafile karşı taraf firsat vermez, sizi tanımaya ve inanmaya... Anladım ki o söylenilmeyenler soylenilsede, icinizdekini haykirarak dile getirsenizde gecit verilmedikten sonra siz ne yaparsaniz yapin olmayinca olmuyormuş.. Sizin duşunceniz onu yepyeni hayata goturmek.. O ise sizi yarım bırakmış.. Ve hersey ragmen degismeyecek bir sey varki "Uzaktan Seviyorum Seni " o siiri , o masumca sevgisiyle dillendiren o adam kalbinize yerlesmiştir seviyorum onu dersiniz...
İçimde barındırdığım söylemediğim sözler hala var elbet söylemediğim sözleri insanlara karşı söyleseydim insanlar daha farklı bir yol çizebilirlerdi belki de
Üniversiteden sağlam kovulurdum. Tek aklıma orasi geliyo sustuğum. Hocam kusura bakmayın da ortalama 07 hepimiz mal olmadığımıza göre burada bize bişey öğretemiyosunuz. Diyemedim diyemedim diyemedim.
Huyum pis, içimde tutamıyorum. Heleki karşımda ki değer verdiğim biriyse, susmak yerine kırıp kırılıp aradaki tüm şüpheleri kaldırıyorum. Böylesi daha iyi
En İyi Cevaplar