Çocukluğumdan dolayı herkese ve her şeye karşı nefret doluyum? Babamdan kaynaklaniyor olabilir mi?

Öyle nefret ediyorum ki küçücük bir bebeğin derisini yüzseler içim acımaz. O kadar kin besledim insanlara karşı. Hayvanlara karşı en ufak bir kinim yok tüylerine zarar gelsin istemem. Ama insanlara karşı öyle değilim. Gün geçtikçe daha bir nefret duyuyorum. Babamın çocukluktan gelen sıkıntıları vardı beni de stres ortamında yetiştirdi. Korkuyla susarak büyüdüm. Hayatım boyunca ezik gibi yaşadım şimdi de dışa vuruyor. Çok kötü şeyler yapmaktan korkuyorum. Psikologa veya psikiyatriste gidemem ne yapabilirim?
Çocukluğumdan dolayı herkese ve her şeye karşı nefret doluyum? Babamdan kaynaklaniyor olabilir mi?
Cevapla