Hiç arkadaşım yanımda olacak kimsem yok? Neden yapayalnızım?

Ne dışarı çıkacak ne hadi şuraya gidelim diyecek kimsem yok. 18 yaşındayım okuldaki arkadaşlıklar zaten çöptü fakat kahve içmeye çıkacak arkadaşım bile yok. Zor zamanımda yanımda olacak zaten kimse yok. Öyle yoruldum ki her şeyimi kendim üstlenip kimsenin desteği olmadan halletmekten. Ben de konserlere gideyim arkadaşlarımla akşamları çıkayım buluşup sohbet edeyim istiyorum. Yaşım gereği tek başıma yapamadığım aktiviteler var aile faktörü de katılınca misal bir şehre gezmeye gitmek konsere gitmek bunları şu an için tek başıma yapamam ve kimsem olmayınca istediğim aktiviteleri bile yapamıyorum. Ben de hak etmiyor muyum dertleşmeyi gezmeyi. Artık kendime destek bile olacak gücüm kalmadı senelerdir zaten tekim. Dostluk her şey yalan olmuş.