İnsanlar anlattıkça rahatlayan canlılar. Üzüntüler paylaştıkça azalır. Ama bir çok kişi, yakınındakilere güvenmediği için veya başkasına anlatmaktan çekindiği için kendi içinde yaşamayı tercih ediyor. Başkalarına anlatmakla aynı amacı taşıyan bir yol daha var; dertleri kağıda dökmek. Bu sayede yine onları içinizden atmış oluyorsunuz. Hem de kimseye anlatmadan. Bu da sizin problemlerle daha kolay başa çıkmanızı ve sorunları daha kolay atlatmanızı sağlıyor. Dertlerinizi, duygularınızı, düşüncelerinizi kağıda dökmeyi denediniz mi? Sizce işe yarar bir yöntem mi?
Yaşadığınız kötü anıları kağıda dökmek, huzura ulaşmanıza yardımcı oluyor! Dertlerinizi somutlaştırmayı denediniz mi?
2 000 kelimeye yetmeyebilir ama nese ya yazem 1-2 yıl önce telefon bağımlısıyım filan baktım instagram yenilenmiş hesap açtım önceden çok sade gelmişti 90 yaşındaki tır şöförü gibiydi sevmemiştim nese işte hackerliğede meraklıyım yanımda pc var trojan yazmayı öğrendim sonra paso trojan atıyom ama bir b*k yapamıyom clent i kendime server i ona atıyomusum nese zaten server de açılmıyodu bir ara çoçugun biri bana zataşıyor sövüyo filan yeni trojanı çoçukta denedim modeminten pc side atmaya çalıştım bir şekilde oldu ve çoçugun chrome deki şifre kayıtlarına bakıyom eokul u buldum tc si yazıyor ewqwe boş mu bırakırım çoçukla biraz daha atar gider yaptım tc sini bildiğimi sölemedim oda bana sen kime artiskik yapıyon lan seni bir heçklimde aklın başına gelsin dedi ekran forosu yolladı cmd ye ping faceden. konustugum. mal. cocuk yazmıs awewqe acaba bu kimin tc si ya dedim 179 *** ** *** attım hatırlamıyom 4. rakamları filan nese abi bagırsagının pokunu agzımda gevelim nolur bir poq yapma dedi la eqw ben gülmekten ölüyom bunu instada ilk paylaşımım yaptım 1-2 gün sonra bir kız instada hackliyebiliyomusun peki dedi pc nin hdd si ile ekran kartını mındar etmiştim 2 gün önce pm den konusmaya basladık ilk konusmalarımız soleydi evet ama benim pc bozuldu yaptıracam sana öğretem sen yap dedim bişi yazdı hatırlamıyom su programı bilgisayarına indir ve aç sonra instagram kullanıcı adını yaz bekle 30 sn sonra ilk harfini 10-20 dk sonra tam şifreyi verir dedim ama bendede pc var ama bozuk filan dedi galiba bende tamam telefon için yazmayı deniyem dedim tamam dedi telefonunun markası ne dediğimi hatırlıyom oda iphone 5 dedi s mi c mi diye sordum bir bok biliyomus gibi durmak için bilmiyom dedi nese yazdım 3-4 tane program attım yapamadı ya da yapmadı ya sen yapsana yazdı tamam dedim kullanıcı adı ne yazdım bir profil attı erkek profili la biraz sarsıldım da nese dedim kızın profilini incelemeye başladım çok güzel ya ya da ben çok sevdim bilmiyom neden hesabını istiyon bunun diye sordum...
arkadaşım istiyor buna aşıkmış dedi rahatladım biraz sonra sevdiği bir kız filan var mı diye bakcak dedi bende biraz boqluyodum pc siz olmuyodu instagramın bitane veritabanı vardı şifresiz ordan 3-5 veritabanına açık bulmuştum ordanda tum sisteme ama kurcalamıyodum çok fazla çünkü bir koddaki. yı bile silsem 600 yıl yiyebilirdim hdd lere baktım bana en az 750 gb lazım eskiyi kurtarıp sistem kurmak için lan para yok kıza asılmaya başladım sonra baktım mesele hack olayından 2 dk geçmeden çıktı ondan sonrasını pek hatırlamıyom ama seviyodum ya sabah 7.30 da konusmaya baslayıp gece 12 ye kadar konustugumuzu biliyom aklımda kalan tek şey nasıl aldıgımı bilmediğim bir gps den fotograf adı ve beni engellediği dewam sabahın 8 i gibi kalkıp eve bişiler soledim bir bok soktular ya da dokundu bilmiyom ya resmen beynim istemsizce mallıklar yapıyodu sanki instada gönderilerin altında bir kız ayrıldık ya :ağlayan yüzler: :( yazmıs gönderiyi hatırlamıyom kıza dm attım sevgilim oldugunu bilmiyom ya...
bişiler oldu orda onu seviyom o beni sevmiyor filan yazdı o kız hakkındada bildiğim 3 şey var biri genç oldugu geriside sonra nese sen profilini at onun ben onla konusurum dedim attı lan adamda cevap vermiyor 4-5 dk sonra cevapladı sen bunu nerden biliyon? ben ona yetemiyom ben onu mutlu edemiyom filan dedi la kıza nasıl solucem bunu zaten uzgun aglıyor ikidebir intihar etme filan diyo bunun ailesini buldum 4-5 dk daha adamla konustum o arada kız kendini asmaya çalışmış asmışta 10 sn geçmeden farkettim yazdı heralde bana ablasını aradım sen kimsin dedi ***** nin odasına git dedi o kim ya yok orda biri dedi lan kız kendini astı git şuraya a*ına goduyum dedim neğ filan dedi geri söwmeyide ihmal etmedi gitti anırır gibi bağırdı kulagım patladı ya ***** yi aldı ipten bayılmıştı ambulans çağırdılar hastaneye gitti ablası teşekür ediyo annesi ağlıyor ablası beni soluyor bir boqlar oldu işe adama soledim anlattım yok ben ona yetemiyom dedi orda tüm beynimin gücüyle bir boklar yazdım bir anda...
kızı sevmeye başladı hangi hastanede dedi lan ben nerden bilem hastaneyi ablasına sordum bırak boşver ağırdan al diyor lan ağırdan aldırtıyosam neden daha demin beynimin 0 a 0 cümle yeteneklerini birleştirdim ve o şeyleri yazdım la zorladım zor aldım adresi soledim adama ya da boşver dedi kızın hastanedeki fotosunu attım gitmeye başladı lan tam kendime geliyoken onlar olunca benim beyin hücreleri yaprağı yedi bide mal gibi kız arkadaşım naber yazdı ben ii sen bir kız hastanede ayrılmışlar onla ugrasıyom dedim fotoyu attım olum 5 dk sonra olum sende hiçmi beyin suyu yok hiçmi hücrelerin çalışmıyor beynine kan akışını sağlayan kalbin durduda geri dönüşümmü yapıyon kafa tasına işediğimin salağı iki lobun %50 şansı var ikisidemi tutmaz diye bayağı bir sovdumde asıl şey 5 dk oncesi nasıl ya dedi bitti yazdı bu iki cümleden sonrada engellemedi direkt kendime sövüyom ama nasıl sövüyom kızada yalwarıyom mk bir cümle yazmadı her gun her gece günaydın iyi geceler yazmaktan başka çarem kalmadı
Edebiyat hocam başınızdan geçen ve öğrendiklerinizden çıkardığınız dersi yazın dedi... 8 sayfa tuttu... O günden beri sadece gelecek günler hakkında çizelge yapıyorum... Geçmişi boş verdim. 8 sayfayı da hocaya verdim... Bana çokta iyi gelmiyor. Artık öyle kazama kazındı ki geleceğim üzerine daha iyi kararlar verir için bir yandan keşke düşünmeden yaşayabilmeyi öğrenseydim diyorum. İnsanların hayat hikayeleri benim geleceğim hakkında kararlarımı değiştiriyor. En büyük keşkem " Keşke hiç o ilk hikayeyi okumasaydım"... Ama oldu... Geri kaçışıyor...
Bunu yaraları artık kabulleniyor ve acıya kaşı dahada hissizleşiyorsun. Yanlış yorumladığında kötü sonlar doğruyor. Doğru yorumladığında orta hallice sonuçlar doğuruyor. Masallar gibi sonsuzluk yok sadece ölüm var...
Babam yaşayana kadar ki hayatımda yaşadığım iyi veya kötü oluşumlar kafamda. Babam öldükten sonraki kısım ise anı defterimde günlük olmasa da ; haftalık olarak tutuyorum oraya her türlü düşüncemi yazıyorum. İleride öldükten sonra benden aileme kalsın, onları okuyarak hayatlarını şekillendirsin ve ailemizin ilkelerini devam ettirsin istiyorum. İşe yarıyor ve çok iyi geliyor kesinlikle.
yok yok biliyorum deniz. az önce evinevin idi galiba onun sorusunda gördüm. kendisi ve sen değiştirmişsiniz profil fotoğrafınızı. herkes böyle yapsın falan yazıyordu.
Kulağa güzel geliyor ama, yazmam ben ne uğraşcam. Takmıyorum kafama geçiyo gidiyo. Mesela biraz önce biri beni engelledi, sebepsizce. Tipimi beğenmedi kesin de. Üzüldüm mü, azcık. Şimdi sorun var mı, hiç. Yazmalı mıyım, değer mi, hiç.
Gerek okul gerekse ozel hayatima dair gunluk tutarim. Kigada dokdukce bazi olaylari daha iyi anlamami sagliyor heleki yillar sonra okudugumda daha ayri bir farkindalik verecekdir.
Çok işe yarıyor içerideki zehri dışarı atıyorsun. Yalnız yazdıklarınızı hemen Yok etmeniz ya da gerçekten güvenli bir yerde koruma almanız şart yoksa rahatlıyayım derken kafayı yemeyin ;)
Ana Sayfa > Aile & Toplum > Sorular > Yaşadığınız kötü anıları kağıda dökmek, huzura ulaşmanıza yardımcı oluyor! Dertlerinizi somutlaştırmayı denediniz mi?
En İyi Cevaplar