Karşılaştığı en ufak bir problemde bile, ağlayan insanlar vardır. Ağlamayı "güçsüzlük" olarak nitelendirenler, ağlamazlar sırf güçlü görünmek için. Oysaki ağlamamak değil, ağlamak insanı güçlü kılıyor aslında! Ağlamak stresi alır, rahatlatır, depresyondan uzaklaştırır. Ailevi sorunları bile, tek bir göz yaşı çözer. Akan gözyaşlarımızın bize getirdiği pek çok yarar var. Sizce de; ağlayan insan, güçlü insan mıdır?
Ağlamak insanı güçlü kılıyor! Sizce ağlayan insan güçlü insan mıdır?
Ağır stres altında , beyinde çeşitli kimyasallar oluşur. Bu sizi günden güne yıkar. Mahveder. Mantığınız her şeyin düzeleceğini söylesede beyniniz sizin düşmanınız olur. İnanılmaz huzursuz ve depresyonda olursunuz. Bu kimyasallar arttıkça dahada beter hale gelirsiniz. İşte beynin muhteşemliği buradada devreye giriyor. Ağlamak. Ağlamak istemenizin sebebi beynin kimyasalları yok etmek istemesidir. Tabi işin daha bilimsel boyutu tam olarak böyle değil ama buna benzer. Kimyasallar yok olduktan sonra rahatlarsınız. Yani , Kesinlikle. Ağlayan insan aslında en güçlü insandır. Ağlamayan insan yıkılan bina gibidir.
Mesela ağladığımızda akan göz yaşlarıda birbiriyle aynı değiller. Temel, Refleks, Duygusal, Patolojik diye isimlendirmelere ayrılıyormuş.
Bizi asıl ilgilendiren Duygusal gözyaşları; " Duygusal Gözyaşları
Yoğun bir duygunun sonucunda dökülen gözyaşıdır ki, bu gözyaşının dökülmesini biz ağlamak olarak nitelendiriyoruz. Duygusal gözyaşları diğer gözyaşlarından % 25 daha fazla protein içeriyor. Ve tansiyonu düşürüp toksinlerin dışarı atılmasını sağlıyor. Bununla birlikte duygusal gözyaşları vücudun iyileşmesine yardımcı oluyor. Zararlı bakterilerin temizlenmesi yine bu gözyaşlarının sayesinde oluyor. Araştırmalar duygusal gözyaşının kişiyi depresyondan uzak tuttuğunu gösteriyor. Yani ağladığımızda sadece ağlamış olmuyoruz. Bir yandan rahatlarken, diğer yandan kendimizi depresyondan uzak tutuyoruz. Ağlama sonrasında kendimizi rahatlamış hissetmemiz bu tezi destekliyor. "
Huzun olsun, veya mutluluk, gercek gozyaslar, insanin masum oldugu en samimi duygularindan biridir. Erkek veya kadın, guclu veya zayif, bebek veya yasli. Aglayan insanin guclu olmasiyla alakali degil, sadece dogamizda, ve mazur gorulmeye muhtac olmamasi gereken bir duygu...
Sinirlenince ağlıyorum. Bazen ağlamamak için kendimi tutuyorum ama gözlerimin dolduğundan ve sesimden kendimi zor tuttuğum anlaşılıyor ve bundan nefret ediyorum. Bu asla küçümsenmemelidir bir bakıma insanın kendini rahatlatma ve dertlerden kurtulma şeklidir.
Ağlamak gerçekten de hep bir zayıflık temsili olarak görülüyor ve etiketleniyor bizim coğrafyamızda. Erkek adam ağlamaz. Peki, bu erkek adam odun mu? Robot mu? Ruhsuz, hissiz bir duvar mı? Duygulardan mahrum, düşüncelerden eksik bir heykel mi? Ya da kadın ağladığında sulu göz ilan edilir. Zayıf görülür, aciz diye adlandırılıp damga üstüne damga vurulur. Oysa, ağlamak bizim yaratılışımızdan bu yana en basit davranışlarımızdan biridir. İnsanlığı bariz kılan bir etken ve duygulara sahip olduğumuzun nitelikli kanıtıdır. Evet, bazen bir rahatlama sağlıyor. Ama yine de geçmiyor çoğu şey. İnsana güç katar mı katmaz mı bilmem ama insana insanlık kattığını bilirim.
ağlamak güçsüzlük de değildir guclulukte ağlamak bir duygudur bunu neden sürekli yorumluyorlar anlamıyorum. Ailemle kavga ettiğimde ağlarım hep çünkü duygusal insanlar daha çok ağlıyor. Nasilki mutlu olunca guldugumuzde. üzgün oldugumuzdada aglariz bu kadar basit
güçlü kılmak değilde rahatlatmak diyelim ağlamak rahatlatır ama güçlü kılmaz güçlendiren şey acıdır tüm acılar atlatılır hiç tatmadığın bir acı bile geçer gider ama geçip giden acıyı hissettiğin bir daha geldiğinde hazırsındır güçlüsündür ilkine göre ama ağlamak sadece rahatlatır insanı.. ağlamak güzeldir.. ama empoze edilmiş birşey var tolumda biz erkekler için diyorum ağlarız ama yalnızken
Ağlayan insan, her durumu kendine dert edinen insandır.. Bir nevi osuruktan nem kapan tipler sürekli ağlarlar.. Armudun sapı üzümün çöpü felsefesi güdecek kadar insanlara değer veren, olayları önemseyen bir tipin güçlü olabilmesi düşünülemeyeceğinden, ağlamak tamamen güçsüzlüktür.. Ağlamayacak kadar gamsız, umarsız insanlar güçlü kalabilmeyi başaranlardır, ağlayanlar değil..
Burda ağlamak zayıflıktır diyen insanların %99 u zayıf insanlar. Ağlayan insan bir kere içini döktüğü için rahatlar ve toparlanması daha kolaydır. Böylece ağlamak daha güçlü kılar. Sen buradaki yorumlara bakma çoğu cahil. Not:Yoruma maydonoz olmak isteyenler deneyebilirler!
Ağlamayı hiçbir zaman zayıflık olarak görmedim. Ağlayan insan duygularını en uç noktasına kadar yaşayan insandır. Allah mutluluktan sevinçten ağlatsın ama üzücü olaylar hayatımıza uğramasın inşallah derim hep yine de 😊
Olur olmaz sebepten dolayı ağlayan insanlara sinir oluyorum. Hayatın kolayını ağlayarak bulacaklarını mı sanıyorlar nedir anlamış değilim. Ayrıca insanların gülmek kadar doğal olan bir şeye bu kadar takmalarına da bir anlam veremiyorum.
Ağlamak rahatlatır, daha iyi hissettirir yani güçlendirir. Ağlayan insan güçlenir denebilir ama ağlayan insan güçlüdür veya değildir demek doğru gelmiyor.
Ağlamak duygularını savunmasız dışa vurduğun halindir aslında yürekli insanlar ağlar. Korkak insanlar duygularını bastırıp güçsüz görünmemek için ağlamazlar
değil caresizlğini gösterir hırsını alamayıp ağlayan başkadır düşer yaralnır ağlar başkadır her ağıdın bir çeşnisi var adamı kandırmak için ağlar arabayı evi ya da işi sağalama alır
Ağlamak; 1) Zaman kaybıdır. 2) Acizliktir. 3) Güçsüzlüktür. 4) Duygularını basite indirger ya da basit duyguların ifadesidir. 5) Hiçbir şeyin çözümü değildir. 6) Zaaflarını dışa vurur.
Bana göre değil , Bilime göre. 1. https://pavlovspartner. com/insanlar-neden-aglar-neden-aglariz/ 2. https://goo. gl/r6hHV4
1) Zaman kaybı değildir aksine zaman kazandırır. Ağlamak , beynin zararlı toksinleri atmak için başvurduğu bir yoldur. Ağlamayan insan , toksinlerden kurtulamaz. 20 dakikalık bir ağlama ile uzun bir süre stresten uzak kalmak varken, hiç ağlamayıp, inat edersen , stresten kaynaklanan çeşitli hastalıklara kapılma ihtimalin artmakla beraber, doğru düşünemediğin için başarısız olma ihtimalin de artar.
Dediğim gibi. Ağlamayan insan, yıkılan bina gibidir, Ağlayan insan sa yeni bina yapar.
Yorumunu toparlarsak şu şekilde Ağlamak; 1) Zaman kazandırır 2) Acizlikten kurtulmanı sağlar 3) Güçlü olmanı sağlar 4) Mahvolmuş duygularını toparlar 5) Toksinlerin kurtulmanı sağlar, beyni toparlar, aksine bir çok şeyin çözümüdür 6) Zaaflık değildir , tekrar güçlenebilmenin yoludur. Zaaflık cahil bakış açısıdır
Toksinleri atmanın birsürü yolu var. Stresten kurtulmanın da. Ağlayan her insan mantıklı düşünebilseydi şu an dünya çok daha farklı bir yer olurdu. Bilim çoğu zaman teorikte bilgi sağlıyor ama pratikte her zaman aynı şekilde olmuyor. Yorumumun toplanmaya ihtiyacı yok. Kendi düşüncemi söyledim zaten. Sırf kendine yediremediğin için saldırmana gerek yok.
Bilim açık bir şekilde öneriyor. Beynin sistemi bu diyor. Kendi kafasından bir şeyler uydurarak inanç sağlayan sen oluyorsun. Söylediklerinin hiç bir mantık ve bilim delili yok. Sonrada ben mi yediremediğim için saldırıyorum? İyi günler. Uğraşamam. Benim de bir seviyem var.
Gerçekten kendini gökyüzünde filan görüyorsan, gerçekten gökyüzündeki insanların yaptıklarına bak derim:) Mantık dediğin şey senin ve bilimle uğraşanların mantığı ama mantık tek yönlü işlemiyor dolayısıyla gerçekten mantıklı olanın ne olduğu da bilinemiyor. Bilime gelince bilimden daha çok işe yarayan bir şey varsa o da deneyimdir. Ben gördüğümü, yaşadığımı söyleyebilirim. Bir laboratuvarda incelenenlerden çok daha gerçekçidir eminim ve bilim bile bunu inkar etmez, zaten. Yani kendinle çelişme istersen.
Şunu da söyleyeyim, senin sorunda paylaşılmayan bir yoruma gelip de "Baştan sona yanlış" diyerek sen beni kendine cevap verdirtmeye zorladın. Ben bu yorumu zaten senin için paylaşmadım. Tartışma istemiyorduysan, tartışma yaratacak harekette bulunmasaydın.
Eskiden cok aglardim. Cok sey yaşadım ve güçlü oldugumu düşünüyorum ama simdi cok aglayabilen biri degilim acılar, zorluklar karsisnda. Bu neden acaba?
Ağlayan insan güçlü olduğunu sanmıyorum. Duygularını kontrol edemiyordur. Onu ağlamaya kadar getirecek duruma getiren olaya mantıklı bir çözüm bulup uygulayan güçlüdür..
Ağlamakla sorunlar çözülseydi şimdi sorunsuz bir hayatım olurdu.. Bence tam tersi tepkisizleşmek seni güçlü kılıyor, insanlar seni kolay kolay üzemeyeceğini anlıyor.
Insan oglu her daim aglar bazen çaresizliklere ağlar bazen acıdan aglar en güzeli ise mutluluktan aglar insan rahatlamak icinde aglar aglama hissleri çok farklıdır.
Kendi içimde kendime karşı olan kavgamdaki egomu ve benliğimi yenemediğim için ağlamayı başaramıyorum. Sadece bazı uç durumlarda bu yön devredışı kalabiliyor. O da nadiren oluyor.
ağlamak güçlü ya da zayıf fark etmez insani bir durumdur biyolojiktir ve güç konusunda hiç bir şey ifade etmez hormonal bir durumdur gereksiz manalar yüklemeyin
En İyi Cevaplar