Ağlayabilmek bence bir güç örneğidir. İnsanın yaşadığı olaylar sonucunda zehrini dışarı akıtması gibi birşeydir ağlamak. Ağlamayan insanları güçlü olarak görmüyorum. İnsanın bazen acı çekmesi bu acı karşısında üzülmesi ağlaması öfkesini dışarı akıtması gerektiğini düşünüyorum. 😅
Duygularımızı yaşamak güzel bir şey ağlamak da insanı rahatlatan bir durum olduğu için güçlü kılar fakat herkesin içerisinde ağlamak maalesef acizlik olarak algılanıyor O yüzden ben duygularımı yalnızken yaşamayı tercih ediyorum
Başkalarının hakkında ne düşüneceğini umursamadığımız anlamı da taşır. Başka bir ifade ile kişinin duyguları göstermeye cesaret edebildiği anlamı taşır ki bu dengeli ve duygusal anlamda sağlıklı bir birey olmanın göstergelerinden biridir.
Ağlamak çok normal insani bir olay. Ancak bazen ağlamaktan kendini kaybediyor insan. Kimisi de rahatlıyor, ferahlıyor içini döküyor. Bence bu bir kriter değil ya.
Ikisi de güçlü kılabilir ağlayıp aglamaması onun güçlü ya da zayıf olduğu anlamına gelmez sonuçta ağlayan da yaşıyor duygularını ağlamayan da. Önemli olan bunlara rağmen hayatı düzgün yonetebilmek hemen pes etmemek
Sinirlerin cok laçka oldugunda derdıne anlatamayarak ağlanıyor hani o gercekten cokk ama çok güçsüz insan oluyor.. Normal zamanlarda her şeye ağlamak da bana cok duygu sömürüsü gibi geliyor🤔