Yaşamak zor geliyor artık, depresyon mu?

Takmıyım diyorum olmuyor. Aynaları kırmak istiyorum, kendimden iğreniyorum. Yakışıklı olanları kıskanıyorum. Adam nefes alıyor, kızların nefesleri kesiliyor. Seçmediğim hayatı yaşamak zorundamıyım benim gibi bir sürü adam var, burada okudum hepsini. Biri yazmış kaderimizi bize ona uymak kalıyor. Neden? Şimdi gelcek yine dış görünüş değil içi önemli olsun diyenler. Nefret ediyorum bu ülke insanından yalanlar üzerine krallık kuruyorsunuz. Eğer bir suçlu varsa o da dış görünüş muptelalarıdır. Böcek gibi hissediyorum, öyleyim. Ben de isterim beğenilmek (haha) öyle bir dünya yok unutmuşum. Bunları düşünmekten takatim kalmadı, hayatım da çoğu şeyi başaramadım. İlk kez bir şeyi başarmaya yakınım, bu bedenin, bu ruhun bu dünya da yeri yok. Elim de değil eğer bunu da başaramazsam diye korkuyorum. Aslında bunu yapmama bile gerek yok zaten kimsenin gözünde değerim yok.
Yaşamak zor geliyor artık, depresyon mu?
Cevapla