Depresif Olmak Yoruyor?

Her sabah saat 7 de kalkan okuluna giden gelince boş sorumluluklarla uğraşan sıradan gencim ama hayat yormaya başladı şu sınavlar yok mu bitiriyo adamı öyle değil mi?
Yoruldum. İnsanlardan Gereksiz Sorumluluklardan Aşktan Okuldan İstediğim Şeylerin Olmamasından Yoruldum. Ben Çok Kötü Hissediyorum bir sürü arkadaşım var yakışıklı da bi cocuğum allah var ama bazen kimse seni anlamsz çaresiz kalırsın korkarsın ben de böyleyim çaresiz ve korkak. Korkuyorum İnsanlara İstediğini Verememekten Bundan Dolayı İnsanlarla Konuşmuyorum Artık. Ailemden Korkuyorum Bana Para Veriyolar Yemek veriyolar onlara sınavlarım da düşük alıp üzmekten korkuyorum ve bu en kötüsü ailemi benden umutsuz bırakmak çok kötü ama bilmedikleri bi şey var düşünmeyi sadece para vermek yemek vermek sanıyorlar ama beni doğru dürüst dinlemiyolar bile bir şey sorduğum da cevap alamıyorum çoğunlukla görmüyolar beni yüzüme bakmıyolar bu şimdi olan bi şey de değil 1 yıldır devam ediyolar galiba onlarda bıktı benden. Bilmiyorum şu an da ders çalışıyo diye biliyolar ama anlamak istemiyorum okulu sevmiyorum ve her sabah zorunlu olarak gönderilmek beni daha da nefret ettiriyor. Bıktım, her şeyden soğdum insanlar benim neden sessiz olduğumu sorduklarında hiç bişi yok diyorum ama beynimin içinde neler dönüyor bir bilseler benim anlatıcaklarım buraya bu kadar gerisini kafam da yaşıyorum anlattığımda beni anlıcak birisi olmadığı için buraya yazdım belki anlayan olur Bu metnide şiirle bitirmek istiyorum
“Derim Ki Ben, Kimse Atamamıştır
Güneşin Doğup Batışına Çapa,
Ve Kimse Toplamamıştır Henüz
Hasadı Zarafet Ve Aşkla”