"Hayat tozlu raflar da kalmayacak kadar güzel" bu söze katılıyor musunuz?

ben sınırda askerim. bu karakol bize 2 km uzaklıkta ki eski bir karakol da baskın yiyip emrinde ki tüm askerleri dahil ölen bir teğmen için yapılmış. onun ismi de karakola verilmiş.

O kişi için duvarımızda bir anma köşesi var. orada da bir şiir. geçen gün komutanın biri bana duvarda ki şiir den bu yazıyı gösterip "en sevdiğim sözler den birisidir " dedi.

bende ona " yanlışsınız. öyle olsa insanlar hayatlarını, fikirlerini bir kitaba dökmezdi. ve diğer insanlar feyz almak için bunları okumazdı. demekki hayat bir sonrakini hayatta tutabilmek için var. nesil uzadıkça siz de o tozlu raflar da kalırsınız" dedim

yani katılmadım. hayat değersiz bana göre. o ise değerli olduğunu savundu.

Geçen ay şehit olan askerler den kaçının ismini hatırlıyorsun?

2 mi? 1 mi?

yahut geçen ay tecavüze uğrayan minik kız kardeşlerimiz den kaçının ismini hatırlıyorsun?

3 mü?

yahut koca cinayetine kurban gitmiş kadınlar dan kaçını?

neslin sizi yaşatması için kendinizi feda ettiyseniz hayata gelmenin "değerli insan" kılığına bürünmenin ne önemi var?

sen kendi değerini bilmezsen , senin değerinin ne önemi kalır?

dünyanın en güzel kadını sen isen ödülünü alırsın. bilirsin

ya gidenler için?

bana şunun cevabını verebilir misin ne için yaşıyorsun?

insan böyle düşününce " O an" ların esiri oluyor. ve geçmiş o anılarla yaşıyor.

geleceği düşünmeye zaman kalmıyor.

sende o tozlu raflar da bir nüsha gibi kalıyorsun

umut vaat eden topraklara gittin mi hiç ? ben gitmedim. gitmek ister misin? değer belki baksana umut vaat ediyor. Ama kim gitmiş ki kim biliyor orayı? belki ilk sen olursun giden. sonuç da umut vaat ediyor. vardır belki. ama ya yoksa? değer mi? 1 ile 1 geri.

hayat bu işte yerinde sayar sıradandır. bende sana saygı duyarım iyi geceler...