En çok nefret ettiğin insana karşı hiç acıma duygusu besler misin?

olmadi ama, yikandiğimiz su bulaniyor sonra..
bahşedilen 2 duyguyu-sifati sevmiyorum..
w. nefret
w. acimak

bir insanda ayni esnada bu tip 2 duygu eforu olamaz bence ikisi birbiriyle tezat eylem gerektiren olaylar, allah bu ikilemde yaşatmasin hiç bir insan evladini, zira içi içini kemiren çoçuk talan edip birakmişsa beynini, acimak uykuya dalmiştir çoktan. ati alan üsküdari-da geçmiştir çoktaan. birileri hata yapabilir, doğrunun üstünü sinsi elleriyle kapatabilir, şomağzi fettan arifelere olanak gösterir, kendi yanar yangin ortasinda. sana bana değer mi kivilcimi? ciks.

sorunu okuduğum da farkli şeyler geldi aklima ayri ayri yazacağim sanirim onlari az sonra. şimdi benim nacizane bedenim bu günleri görmüşse muhakkak o kişiyle geçmişte hukukumuz olmuştur ( isotlu-şerbetli) ben bunlarin hatrina bir nebze kavalimi çalarim kendisine iyimser olarak. fakat hayat ne gariptir ki ölmeden yaşatmam dediklerini yaşarsin. eğer ölüm varsa hastalikla imtihan ediliyorsa bu zaat, durmam manevi desteğimi esirgemem. beklenti değildir bu insanliktan gelir vicdandan sömürür. ha hak etmiştir etmemiştir orasi ayri, ben benden sorumluyum.
acimak ise.. en tiksinç kelime en tiksinç duygu, en en en.. yahu benim nefret ettiğim kişi illa ki onurludur gururludur ( öyle temenni ediyorum) biraksin benden acimayi beklemesin, düşersem birgün bende bekmeyeyim. acimak nedir? fecr-ü istemeden yaklaşmaktir. beşer şeşer bu dünya ola'ki düşerim aciyle yürümesin ayaklari benim derdi devama, haddine de değil acimak.

diğer türlü aklima başka bir şey geldi. ölüm kalim yoksa farzediyorum burayi ayri köşeye iliştiriyorum. nefret edilen insanlarin doğru işler yaptiğini, görünmeyen ketumluklarin göründüğünü, koyun sürüsü gibi dizilmiş ipten saptan 4 bacakli insanlar gibi ayni yolda yürümediğini düşünüyorum/görüyorum. nefret varsa doğruculuk vardir, ha ben doğrucu davut değilim, ama hak yemem. yardima ihtiyaci varsa gizli kapakli hallolur dillendirilmeden ayağa kaldirilir. suistimalciyse buyursun buradan yesin.

O bahsettiğin acımak değil de vefa borcu daha çok.
Ben uzun süre kin tutabilen bir insan değilim. O yüzden nefret ettiğim kimse yok.
Bana bir bardak su verenin bile bende hatır kredisi vardır. Her ne yaşanırsa yaşansın kendisinden kasıtlı bir kötülük görmediysem eğer, ihtiyacı olduğunda elimden geldiğince maddi manevi yanında olurum her kim olursa olsun.