
İnsan bazen sevdiklerini kırılmasın incinmesin diye
hep kendini kırma incitme yoluna gider
başkalarını düşünüyorken kendimizi kırıp incitiyoruz..
Peki neden bunu yapıyoruz?
yaptıklarımız bir işe yarıyormu

Olmasın, etmesin, kıyılmasın ve kırılmasın diye kırıldım, kıyıldım, incindim ve burkuldum.
Kendi içimizdeki ve içimizin derinliklerindeki saplantılara takılıp kaldığımızdandır belki...
Belki de "iyi insan" olma çabamızdan ve hatta kuytu köşelerimizde saklanan çocukluğumuzdandır.
Yapıyoruz, uğraşıyoruz ama sarf ettiğimiz her gayretin darbesini bumerang gibi kendimizde bulup acısını yaşıyoruz.
Soluyoruz, bambaşka bir insana dönüşüp kendi içimizde bitmek tükenmek bilmeyen savaşlar veriyoruz.
Kalbimiz ve aklımız savaşırken filler misali, ezilen hep biz oluyoruz çimenler gibi...
O savaş sürüp sürüp giderken ve ardında iki mezar bırakırken biz kendimizi yine yalnızlar rıhtımında buluyoruz.
Biletimiz eski, yırtık ve tıpkı biz gibi zamanda asılı kalmış...
Teşekkür ederim.
Değer verdiğin insana taviz verdikçe daha fazlasını isteyip kırması, bu işin en ironik kısmıdır.
Sen o üzülmesin diye uğraşırken, bir bakmışsın o seni üzüyor.
Bir söz var onu diyip kapatayım:
" Değer verdik yeteri kadar, artık herkes ederi kadar."
Sürekli yaptığım bir şey yaşam biçimim diyebilirim.. İstemedende olsa birini kırdığımda çok pişman oluyorum.. Olan bize oluyor karşı taraf farkında bile değil kendimizi yıprattığımızın.. Ama hiç keşke böyle olmasaydım demedim ben bu huyumu seviyorum..
Çok zaman oldu. Kendimi paramparça etmişim değmeyen insanlar için!
teşekkür ederim.
Cevap
23Cevap
Bunu hep yapıyorum aman başkası üzüleceğine ben üzüleyim, aman onlar ağlayacağına ben ağlayayım, aman onlar gideceğine ben gideyim, aman onlar affedeceğine ben affedeyim, aman büyüklük bende kalsın vesaire vesaire diye diye diye kendimi bitirmişim de haberim yokmuş.
her zaman yaptığım şey ben böyle yetiştirildim kimsenin ne hatasını ne kusurunu yüzüne vurabildim ancak kendimi kırdım parçaladım ama değidimi diye sorarasan değmedi ama yinede kıramıyorum ben kötü değilim çünkü biz masallarda hikayelerde iyilere özendik öyle büyüdük hep içimize attık halada öyleyiz
Evet, oldu böyle zamanlarım ama anadım ki bazen değmeyen insanlar için de kendimi yıpramışım. Bu konu ile ilgili hayat felsefem şu artık:
"Aslında kırmak istemiyorum kimseleri; ama hayat bu, bazen kırmak gerekiyor gereksizleri."
Olsun ya onlar kırılmasın yinede çünkü kırgınlığım geciyor ama kırmışlığımın pişmanlığı geçmiyor. Başkasının üzülmesine hiç dayanamam. Bir de benim yüzümden üzülüyorsa işte en kötüsü de bu...
Kendimi birilerinden daha çok seviyorum bu yüzden onlar için kendimi ne kırar ne de üzerim kusura bakmasınlar.
Ha bunu yapanları bir türlü anlamıyorum.
Cogu zaman, ama artik belli bir sinirim var eger o asilirsa direk laflari cakarim suratina bir sey dediginde ben iki sey derim kalir oyle, kiz erkek farketmez, bizde insaniz arkadas!
hiç bir işe yaramıyor emin ol. ve elinden geliyosa kimse için kendini kırıp incitme ve hatta sen insanları kır. o zaman daha değerli oluyosun emin ol
Kimse görmüyor bile bunu.. Biz sadece kendimize yapıyoruz ne yapıyorsak.. İçine düştüğüm boşluklarin temel sebebi de kırgınlıklarım sanırım..
bu yapılan işe yaramıyor malesef..
karşı tarafa nekadar ezilip büzülsede insan anlamak anlatmak zor..
malesef bende bunlardan bir parçayım..
Onu kaybetmeme adına yapıyoruz. Sonuç : yine de kaybediyoruz.
O yüzden kim nasıl davraniyorsa misli ile karşılığını alıyor artık.
ben şunu anladım hayatta biraz anlayışlı haddinden fazla bencil olman gerekiyor cünkü karşına çıkanların haddinden fazlası egoist ve nankör insanlar
Çoğu kez yaptım bunu ama artık o devir bitti bundan böyle kimse kırılmasın uzulmesin diye ugrasmicam ben kirilacagima başkaları kirilsin çünkü kadir kıymet bilmiyorlar. Insanlar çok nankör
Tabiki de. Lakin bunu haketmeyen insanlar olduğunda daha çok kırıldım , incindim .
Hayır, cok nadir. Birileri için asla kendimi üzemem 😉
Hep boyle yasadim cok sabirliyimdir ama kendimi yiprattim.
Yinede bu huyumu seviyorum iyiki Allah c. c. boyle yapmış şükür.
Eskidendi onlar. Şimdi bırak kırmayı, kırmaya tenezzül edeni bile bozar atarım.
Fazla oldu, en sonunda ise kendimi kırmam yetmez gelir uğruna kendimi kırdığı da kırar beni
Dobrayım direk söylerim. kırılıp kırılmaması beni bağlamaz.
Eskidendi o. Şimdi gayet güzel kırıyorum insanları...
Aslinda cok önem veririm ama eger beni o kisi üzdüyse önem vermiyorum yani vermedim...
Kimseyi kırmayayım diyorum, bir de bakıyorum kendim paramparçayım...
Kimse için kendimi üzmem, kimse benden değerli değil.
Bakıyorum ki, insanların bir çoğu gerçekten salak, vicdansız. Kimseyi umursamıyorum o yüzden.
Çok oldu. Hala oluyor. Degen insanlar var buna degmeyenler de oldu.
Çok hep kırılan bendim hiç kimseyi bilerek ve isteyerek kırmadım kırmam da ama karşımdakiler kim olursa olsun kalbimizi porselen tabak bellediler
Varsın incinen biz olalım , birini incitip ahını almakdan daha iyidir 😉
Olmaz mı? En kötüsü de o kırgınlıklar gün geliyor bende hayal kırıklığı yaşattırıyor.
Geçmişte oldu. Artık alkıllandım.
Hak edene hakkını vermek gerekiyor.
Ben üzüleceğime onlar üzülsün diyerek yaşadım şimdiye kadar, bir dönüm noktası olmazsa bu hep böyle devam edecek.
duygusal ve empati yönü güçlü insanlar yapar bunu ... meziyettir bu zannımca ama bunları yaşayan bir insan için yüreğine eziyettir...
Normal şartlarda iyi biriyimde şartlar normal değil işte.
Kesinlikle çok oldu. Ama şükürki şu an baya tecrubeliyim:)
Çook , insanın sevdikleri daha degerli sanırım onların üzlmesine dayanamıyor
hayatım bunun üzerine geçti :D artık takmıyorum ya :D giren giriyor bize yapcakda bşey yok, totoları rahat etsin diye bize batıyor herşey :D
kendimden ödün vercek kadar kimseyi inemseyemiyorum pek fazla sevdiğim kişiler de dahil buna , içimden ne geliyorsa pat diye sölüyorum..
Hayır hiç öyle düşünmem.
Lafimi ortaya koyar, geçerim.
İsteyen üstüne alınsın, isteyen de üstüne bassın...
O zamanlar artik geride kaldi
Ben bencil bir insanım her şeyden önce kendimi düşünürüm
Çok yaptım ve hala yapıyorum ve de yapmam gerekiyor, terazi olmak zorundayım.
oluyor önüne gecemiyorum söve söve inciniyoruz iste napcan
Kimseyi kırmayayım diyorum birde bakıyorum kendim paramparçayım - ilhan berk
Oldu ama şu an kmseyi takmıyorummm onlar beni taksın
Ben incinme ile bas edebilirim, ya karsimdakiler?
hiç işim olmaz gerçekleri söylerim
Çoğu zaman yapıyorum ve hiç bir işe yaramıyor.
Çok oldu. Ancak hiçbir işe yaramadı
ben hep öyleyim ne yazık ki:(
Evet hem de her zaman oluyor
genellikle hep yaparım bunu
çok oldu ama artık akıllandım
bir zamanlar öyleydi,)
Hep kendimi incittim ben
hayır kendimi baskası incinmesin diye incitmem
hemde çokkkkk defalarca ama anlayanda yok
Evet oldu. Olmaz olaydı :)
hemde bidaha iyileşemiycek şekilde
Aptallıgıma veriyorum hep yaptıgım şeydır😢
Sevdiklerimizi üzmemek için kendimi üzüyoruz.
Eskiden öyleydi... Ama artık öyle değil..
Eminimki en çok kendimi üzmüşümdür :)
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar