normalde ağlak bir insan olan ben, duygusuz oldum. duygusuzlaştım, hırçınlaştım. kendim evden ayrılıp okula giderken okula gidene kadar zırıl zırıl ağlamıştım. şimdi aradan 5 yıl geçti ve kardeşim gitti. duygusallaştan ortamlardan kaçıyorum. duygusal müzik dinlemiyorum. kardeşim bile ağladı sessiz sessiz taaa ki arabaya binerken sarılana kadar hiç ağlamadım. hatta uzak bile durdum o ana kadar ondan. ağladım dediğimde sarılırken sadece.
bu sadece bir örnek. ağlamam gereken ya da üzülmem gereken şeylere üzülmüyorum. ama saçma sapan bir an saçma sapan bir sebepten (hatta olmayan sebepten sebep yaratıp) gözyaşlarıma engel olamıyorum.
sanki duygularım körleşti. doğru tepki veremiyorum. erkek arkadaşımla bu yüzden problemler yaşıyorum. ilgi ilgi ilgi ilgiiiii, boğdu önceleri beni, şimdi iş yoğunluğumuz var diye birbrimizle ilgilenemiyoruz, onu boğuyorum. kızıyorum küsüyorum. nasıl davranacağımı şaşırdım. zor bir insan olduğumu söylüyorlar. müşteriler geldiğinde eskiden güler yüzle karşılardım, daha cesurdum, daha girişgendim.
şimdi müşterilerle ilgilenirken mutsuz göründüğümü söylüyorlar.
yabanileştim. iş-ev arasında kaldım. yemek yedikten sonra ya sevgilimle konuşuruz ya da ya da tv izlerken uyuyakalırım.
haa uyku demişken , sabahları huzurlaaa uyanmak istiyorum ama yok. gözlerimi açamıyorum bile..
kilo aldım, göbeğimden şikayetçiyim ama akşam dışarı çıkıp bir yürüyüş yapmak bile zor geliyor.
umarım sorunumu birazda olsa anlatmayı başarabilmişimdir. fikir almak istiyorum sadece. eski acılarımdan taş kalplimi oldum, yoksa duygusuzlaştımmı, ya da güçlü bir kadınmı oldum..
yoksa psikolojisi darmadağın, içine atmaktan içi patlamak üzere olan birimiyim..
l&uu
bu sadece bir örnek. ağlamam gereken ya da üzülmem gereken şeylere üzülmüyorum. ama saçma sapan bir an saçma sapan bir sebepten (hatta olmayan sebepten sebep yaratıp) gözyaşlarıma engel olamıyorum.
sanki duygularım körleşti. doğru tepki veremiyorum. erkek arkadaşımla bu yüzden problemler yaşıyorum. ilgi ilgi ilgi ilgiiiii, boğdu önceleri beni, şimdi iş yoğunluğumuz var diye birbrimizle ilgilenemiyoruz, onu boğuyorum. kızıyorum küsüyorum. nasıl davranacağımı şaşırdım. zor bir insan olduğumu söylüyorlar. müşteriler geldiğinde eskiden güler yüzle karşılardım, daha cesurdum, daha girişgendim.
şimdi müşterilerle ilgilenirken mutsuz göründüğümü söylüyorlar.
yabanileştim. iş-ev arasında kaldım. yemek yedikten sonra ya sevgilimle konuşuruz ya da ya da tv izlerken uyuyakalırım.
haa uyku demişken , sabahları huzurlaaa uyanmak istiyorum ama yok. gözlerimi açamıyorum bile..
kilo aldım, göbeğimden şikayetçiyim ama akşam dışarı çıkıp bir yürüyüş yapmak bile zor geliyor.
umarım sorunumu birazda olsa anlatmayı başarabilmişimdir. fikir almak istiyorum sadece. eski acılarımdan taş kalplimi oldum, yoksa duygusuzlaştımmı, ya da güçlü bir kadınmı oldum..
yoksa psikolojisi darmadağın, içine atmaktan içi patlamak üzere olan birimiyim..
l&uu
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar